†

క్రీస్తు యేసుగా ప్రకటితము

సాధన క్రమము

అర్పణ

ముందుమాట
ప్రభు స్తుతి
1.రక్షణ
2.అన్యజనులు
3.శరీరానుసారులు - ఆత్మానుసారులు
4.విశ్వాసులు
5. శరీరానుసారమును నిరసించుట
6.ధర్మశాస్త్రము - నీతి
7. దేవుని చిత్తము
8. మార్గము-సత్యము-జీవము
9. శరీరము - ఆత్మ
10. వైరాగ్యము
11. పరిచర్య - ప్రవచనము
12. హృదయము - అంత:కరణ
13. విశ్వాసము వలన దైవము
14. సాధన క్రమము
15. ప్రేమ మార్గము
16. ధైర్యము - శోధన
17. ఆశీర్వాదము
18. కొండ మీద ప్రసంగము
19. అదృష్టవంతులు
20. మౌక్తికము
21. సాధనాక్రమము పునశ్చరణ

   అన్యజనులైన వారు శరీరానుసారుల లక్షణములనెరిగి మరియు అవిశ్వాసుల లక్షణములను తెలిసికొని, యీ లక్షణములు దేవుని ఇచ్ఛకు వ్యతిరేకమైనందున, విడువ వలెనని ప్రయత్నము చేయవలెను. దురాశ, దుష్ట కార్యములనుండి విడుదల పొందినను, దేవుని యందు విశ్వాసము లేనివారికి అపవిత్రత, కాముకత్వము, లోభత్వము మొదలైనవి యుండును. విశ్వాసుల లక్షణములనెరిగి, దేవుని వైపుకు తిరుగవలెను. ఈ విశ్వాసము క్రియల వరకే పరిమితముకాక, హృదయపూర్వకముగా ఉండవలెను. నిబంధన గ్రంథములో వివరించిన క్రీస్తు లక్షణముల నెరిగి క్రీస్తుగా మారవలెను. అన్యజనులు మొదట అవిశ్వాసులుగా నైనా మారి, తరువాత తహతో సాధన చేసి విశ్వాసులుగా మారవలెను, పిదప క్రీస్తు లక్ష్యముగా తహతో సాధన చేసి క్రీస్తు గా మారవలెను. ఎందుకనగా క్రీస్తు కాని వారందరికిని మంచి చెడు క్రియలకు తగిన మంచి చెడు ఫలితములను, మరణమునకు తీర్పు లభించుచున్నది. మరణమును తప్పించుకొనవలెనిన క్రీస్తు గా మారుటకు తహతో ప్రయత్నము చేయవలెను. ఎందుకనగా క్రీస్తుగా మారిన వారికి ఏవిధమైన తీర్పు ఉండదు. కనుక క్రీస్తు లక్ష్యముగా సాధన చేసి మరణమునకు తీర్పు లేని పరలోక రాజ్యమందు చేరి యుండుటకు లక్ష్యమును యేర్పాటు చేసికొనవలెను.

   అన్యజనుడైన వాడు తన దుష్ట కార్యముల నుండి విడుదల పొంది, విశ్వాసము వలన అవిశ్వాసులనుండి కూడా విడుదల కావలెను. హృదయపూర్వక విశ్వాసము చేత శరీరానుసారమైన సమస్త క్రియలను చేయుట నుండి విడుదల కావలెను. కాని తనకు తప్పని సరియైన శారీరక క్రియలను ఆత్మానుసారముగా చేయుచూ, క్రీస్తు లక్ష్యమును సాధించవలెను. క్రీస్తు అనుభవము పొందినప్పుడు మాత్రమే మరణమునకు తీర్పు ఉండదు. పరలోకమందు మరణమునకు తీర్పు ఉండదు. కనుక మరణమును జయించిన క్రీస్తు గా మారి, క్రీస్తు నందే మేల్కొని యుండవలెను. క్రీస్తు యొక్క అనుభవమును నిరంతరమును పొందియుంటూనే, మరల అన్యజనులలోను, అవిశ్వాసులలోను, విశ్వాసులలోను ఉన్నటు వంటి అనుభవములను తనకు అంటకుండా గ్రహించవలెను.

    మరణమును జయించిన క్రీస్తు స్థితికి మూలమైనది యేసు స్థితి. ఈ యేసు స్థితిని లక్ష్యములోనుంచు కొనుచు, శరీర క్రియలు చేయుచున్నను, తన క్రీస్తు స్థితిని పోషించుకొనుచుండవలెను. ఈ విధముగా చేయుచున్న యెడల క్రీస్తు యేసు లో ప్రవేశించును. ఏక కాలములో యేసు స్థితిని, క్రీస్తు స్థితిని అనుభవించు చుండును. క్రీస్తు స్థితి లో తాను శరీరముగా నుండి శారీరక క్రియలను జరుపుచున్నను, తాను ఆత్మనని క్రీస్తు స్థితిని తన అనుభవములో కొనసాగించును. ఈ స్థితిని అందుకొనుటకు తను ఆత్మానుసారము జీవించుచూ, తుదకు తనను నడుపునది ఆత్మయేనని, శరీరానుసారమైన అనుభవమునుండి విడుదల పొందును. అయినను, శరీర క్రియలు తనచే జరుపబడుచున్న విషయమును అనుభవింపక, యేసు స్థితి యొక్క అనుభవములో ఆనందముగా నుండును. ఈ స్థితిలో పైన చెప్పినట్టి క్రీస్తు జీవితమును, తన లక్ష్యమైన యేసు స్థితిని ''అరమరికలు లేని ఆనందము'' అను అనుభవమును ఏక కాలములో పొందుచుండును. అనగా ఏక కాలములో క్రీస్తు స్థితిని మరియు యేసు స్థితిని అనుభవించు చుండును.

     అనేకత్వమును అనుభవమునిచ్చు శారీరక క్రియల జ్ఞానము తనకు నశించినను, సర్వ వ్యాపకమైన, ఒక్కడే అయిన యేసు స్థితి అనుభవములో నిరంతరము ఉన్నందువలనను, తన కంటే అన్యమైన,

    రెండవది లేనిదై యున్నది కనుక ఒక చెంపమీద కొట్టినప్పుడు, ఆ క్రియను విస్మరించి యుండును. కనుక అతడు తిరిగి ఏ క్రియను ప్రతీకారముగా చేయడు మరియు తన తలపులో సైతం కలుగను కూడ కలుగదు. అప్పుడు మాత్ర””మే అతడు రెండవ చెంప చూపగలడు.

   ఈ విధముగా పరిపూర్ణమైన యేసు స్థితిలోనుండుటనే ''యేసు యీ సాధకుని తనలోనికి చేర్చుకొనుట''      యందురు. పరలోక రాజ్యమునందు స్థిరనివాసము యేర్పడవలెననిన, తండ్రియును, తనయుడును, పరిశుద్ధాత్మగానున్నచో ఒక్కటేననియు, యేసునందు చేర్చుకొనబడిన సాధకుడును దేవుని ఆత్మను ధరించిన వాడైనందును, అతడు కూడా పరిశుద్ధాత్మయేనను జ్ఞానము నొందవలెను.

    యెహోవా స్థితి అవ్యక్తమునై యుండి, కుమారుని పంపినప్పుడు తండ్రియై తండ్రి రూపములో సర్వ వ్యాపకమై యుండెను. తనయుడు చేయు క్రియలు తండ్రిచే నడిపినవే నను జ్ఞానము కలిగినవాడు    యేసు స్థితి నుండి విడుదల పొందును. యేసు రెండవ రాకడతో తనకు పరలోక రాజ్యమందు శాశ్వత నివాసము స్థిరమగును. తండ్రియైన యెహోవా తనకు ప్రతినిధిగా యేసు క్రీస్తు అను నరుని మనలను మరణము నుండీ రక్షించుట కొరకు మన మధ్యకు పంపెను. క్రీస్తు స్థితిని మరియు సర్వవ్యాపక స్థితియైన యేసు స్థితిని అందుకొనుటకు శిలువపై క్రీస్తుగా మరణించి, యేసుగా పునరుత్థానమైన విధమును మనకు సాదృశ్య పరచెను. మనము దీని వివరము గ్రహించి, అనుసరించిన యెడల ఆయన వలె ఆయన పునరుత్థానములోను ఐక్యత నొందెదము. ఈ క్రియ శిలువపై జరిగినందువలన, శిలువను గుర్తుగా గ్రహించి సాధన చేయవలెను. ఆయన కార్యములన్నియు మనలను సైతాను బంధమునుండి విమోమనము చేయుటకును, మనలను మేల్కొలుపుటకును ఉద్దేశించ బడినవి. దానికి తగిన సహనము, త్యాగము, ప్రేమ, కరుణలను తన జీవితములోనే మనము గ్రహించునట్లు అందుకై తాను బలియర్పణ గావించెను. ఈ సాధన క్రమము మనలను చివరికి పరిశుద్ధాత్మగా, సర్వవ్యాపకముగా మార్చి, పరలోక రాజ్యమును పొందునట్లు చేయును.

పుష్పాంజలి

     ఓ పరిశుద్ధాత్మ స్వరూపా! నీవు ప్రాణులకు ఆధారము, బుద్ధికి ప్రేరణవు, ప్రాణమునకు పోషకుడవు. చరాచరములన్నియు నీ యందు కుదురుకున్నవ్ష్మి నీవు సర్వము నందు చొచ్చుకొని యున్నవాడవు, కాని దేనిని అంటని వాడవై సత్యముగా ఉన్నావు. అనంత శక్తి, అనంత జ్ఞానము, అనంత ఆనందముగా ఉన్న వాడవు. అట్టి పరిశుద్ధాత్మ అయిన నిన్ను శరణు జొచ్చితిని. నీ ప్రేమ దృక్కులతోను, నీ దయా వీక్షణములతోను నన్ను అభిషేకించుము, ప్రభూ!

    ఓ దేవాదిదేవా! నా జీవన విధాతవు నీవని యెరుగనైతిన్ష్మి నీ న్యాయస్థానమున జరుగు తీర్పును శిరసావహించు సహనమును నా నుగ్రహించుము. నీవే మార్గమని యెరుగ నా స్వంత మార్గములో నడచితిని. శరీరానుసారుడనైతిని. నిజమునకు సర్వశక్తిమంతుడవు నీవేనని యిప్పుడు తెలిసికొంటిని. అహంకారుడనై చీకటిలో నడచితిన్ష్మి సత్యమును ఎరుగనైతిని. నీ సత్యస్వరూపములోనికి నన్ను నడిపించుము తండ్రీ!

    ఓ రుణామయా! నా బుద్ధి గుహయందు జ్ఞాన జ్యోతిని వెలిగించుము. నా హృదయ మందిరమందున్న నిన్ను నా కెరిగింపుము. నా జీవితమంతయు నీకే సర్వ సమర్పణ చేయగల సమాధానమును నా కొసంగుము.

    ఓ ప్రేమ స్వరూపా! నా కరణత్రయము పవిత్రముగను, నా కాయ త్రయము పావనముగను   కాలత్రయము నా భవమును దాటించునట్లు నన్ను ఆదరించుము. అనుగ్రహించుము. ఆశీర్వదించుము.

కరణత్రయము   వ చేతలలో, మాటలలో, తలంపులలో జరుగు క్రియలు

కాయత్రయము వ స్థూల శరీరము, సూక్ష్త శరీరము, కారణ శరీరము

కాలత్రయము   వ భూత, భవిష్యత్‌, వర్త మాన కాలములు

20. మౌక్తికము

20. మౌక్తికము

    ''ఆది యందు వాక్యముండెను. వాక్యము దేవుని వద్ద ఉండెను. వాక్యము దేవుడై ఉండెను.''

                                        - (యోహాను 1:1.)

ఆది:

    ఆదియనగా సృష్టికి ఆరంభము. అంతకు ముందు సృష్టే లేదు. ఆది యందు వాక్యముండెను. వాక్యమనగా శబ్దము. వాక్యమందు శబ్దము మొదట అవ్యక్తముగా నుండి తరువాత సృష్టిగా వెలువడెను. అవ్యక్తము అనాహత శబ్దము. ఇందు సృష్టి వెలువడుటకు అవసరమైన మూడు గుణములు సమముగా ఉండెను. ఆ మూడు గుణములు సామ్యముగా, సమతూకముగా ఉన్నప్పుడే సృష్టికి ఆది. ఆ మూడు గుణముల మిశ్రమ విజృంభణ వలన సృష్టి కొనసాగుచున్నది.ఈ స్థితియే దేవుని మహిమ పరచుట. ఈ మహత్తే దేవుని సత్తా. కనుక వాక్యము దేవుడగుట జరిగెను. అనగా ఆయన (మహత్తు) ''ఆది యందు దేవుని వద్ద ఉండెను.'' ( వాక్య రూపముగా దేవుని వద్ద ఉండెను.) - (యోహాను 1:2).

    దేవుని నుండి సృష్టి ఆవిర్భవించెను. ''సమస్తమును ఆయన మూలముగా కలిగెను.'' - (యోహాను 1:2). ఈ దేవుడు మూడు గుణముల మిశ్రమముతో సృష్టిని ఏర్పరచెను.

వాక్యము:

    ఆది యందు సృష్టి కలుగుటకును, తదుపరి సృష్టి కొనసాగుటకును వాక్యమే ఆధారము. వాక్యము సృష్టికి పూర్వము దేవుని వద్ద ఉండెను. కనుక దేవుడు సృష్టి ఉన్నను, లేకున్నను కలడు. దేవుడు ఉన్నాడు అను ఈ స్థితి ఎప్పుడును ఉన్నది. ఇది చలించదు. కాని చలింప జేయు శక్తి మంతము. ఇది అదృశ్యము. ఇట్టి స్థితి యందు ప్రకృతికి మూలరూపమైన వాక్యమందలి వ్యాపక శక్తి వెలివడుటకు యత్నించెను. కదలిక లేని దేవుడు అట్లే ఉండగా వ్యాపక శక్తిచే వాక్యము కలిగెను. కాని వాక్యము సమీకరించబడిన కర్షణతో దేవుని సత్తా మూలముగా ఉండెను. అందు వలన వాక్యము ప్రకృతిగా సృష్టిగా వ్యక్తమగుటకు కారణమాయెను. మూలముగా నున్న దేవుని పురుషుడందురు. ఈ ప్రకృతి పురుషుల స్థితియే సృష్టికి ప్రథమ రూపమాయెను. ఇట్లు అవ్యక్తము నుండియే మహత్తు వాక్యముగా సృష్టి కలిగెను. ఈ మహత్తు వాక్యము కంటే వేరు కాదు. అయినను మహత్తే వ్యక్త సృష్టికి ఆది ఆయ్యెను. నుక సత్తాగా నున్న దేవుడైన పురుషుడు శక్తిగా వ్యక్తమైన ప్రకృతికి ఆధారమాయెను. కనుక ఆధారమైన వాడు దేవుడు. ఆధేయమైన మహత్తే , (వాక్యమే) దైవ సృష్టి అయ్యెను.

సృష్టి :-

    మొదట దేవుడు ప్రకాశవంతుడు. ఆయన అనాహత శబ్దముగా వాక్యమాయెను. వాక్యమునందు ఆకర్షణ అను ప్రకృతి కలిసెను. ఈ మూడింటి కలయికయే మాయ. ఇట్టి స్థితియందు దేవుని ప్రకాశము ప్రతిఫలించెను. మాయ రెండు విధములు అయ్యెను. (1) శుద్ధ సత్వ మాయ

(2) మలిన సత్వ మాయ. దేవుని ప్రకాశము శుద్ధ సత్వ మాయపై పడి ప్రతి ఫలించగా ఈశ్వర స్థితి (ఆత్మ, బ్రహ్మ , యేసు, ప్రభువు) ఉద్భవించెను. ఇట్టి విశ్వ శక్తి సృష్టి, పోషణ(రక్షణ), లయములకు అధిపతి. మలిన సత్వ మాయ యందు ప్రతిఫలించిన దేవుని ప్రకాశము జీవులుగా యేర్పడెను. ఈ     మలిన సత్వమనగా, సత్వ గుణము, రజోతమో గుణములతో మిశ్రమమై మలిన మగుట. తమోగుణ లక్షణ మేమనగా అజ్ఞానము, అవిద్యలచే తనకు మూలమైన దేవుని దర్శింప లేకుండుట. రజో గుణ లక్షణమేమనగా త్రిగుణముల వలన కలిగిన సృష్టిలో సృష్టికర్తకు బదులుగా భ్రాంతిచే సృష్టిని, సఙృష్టియందు వ్యక్తముగా నున్న పదార్ధములనే అనుభవించుట మరియు భ్రమచే విషయములందాసక్తితో సుఖ దు:ఖములకు లోనగుట. దీనిని అజ్ఞానమందురు. ఈ అజ్ఞానమే సాతాను సంబంధము.

    ఈ విధముగా దేవునిచే మహత్తు వలన మూడు గుణములలో ఒక్కటైన సత్వగుణము యొక్క అంశ ఈశ్వరుడుగాను, రెండవదైన రజస్సు యొక్క అంశ జీవుడుగాను యేర్పడెను. ఇక మూడవదైన తమస్సు యొక్క అంశవలన జగత్తు యేర్పడెను.

    జగత్తు ఏర్పడుటకు ముందుగా విశ్వశక్తి అయిన మహత్తునుండి శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రస, గంధ తన్మాత్రలు ఆవిర్భవించెను. ఈ తన్మాత్రలు పంచీకరణము చెందగా పంచ భూతములాయెను. పంచ భూతములనగా ఆకాశము, వాయువు , అగ్ని, జలము, పృథ్వి. ఇవి ఎట్లు యేర్పడినవనగా శబ్ద తన్మాత్ర నుండి సూక్మ్ష ఆకాశము కలిగెను. శబ్ద, స్పర్శ తన్మాత్రల వలన సూక్ష్మ వాయువు కలిగెను. శబ్ద, స్పర్శ,రూప తన్మాత్రలవలన సూక్ష్మ అగ్ని కలిగెను.     శబ్ద, స్పర్శ,రూప, రస తన్మాత్రల వలన సూక్ష్మ జలము కలిగెను. శబ్ద, స్పర్శ,రూప, రస, గంధ తన్మాత్రల వలన సూక్ష్మ పృథ్వి పుట్టెను.

    ఈ సూక్ష్త ఆకాశము రెండు అర్ధ భాగములై అందు ఒక అర్ధ భాగము అట్లుండగా మిగిలిన అర్ధ భాగము నాలుగు భాగములై ఒక పరక వాయువుతోను, రెండవ పరక అగ్ని తోను, మూడవ పరక జలముతోను, నాల్గవ పరక పృథ్వి తోను కలిసెను.

    సూక్ష్మ వాయువు రెండు ఙఅర్ధ భాగములై అందు ఒక అర్ధ భాగము అట్లుండగా మిగిలిన అర్ధ భాగము నాలుగు భాగములై ఒక పరక ఆకాశముతోను, రెండవ పరక అగ్ని తోను, మూడవ పరక జలముతోను, నాల్గవ పరక పృథ్వి తోను కలిసెను.

    సూక్ష్మ అగ్ని రెండు ఙఅర్ధ భాగములై అందు ఒక అర్ధ భాగము అట్లుండగా మిగిలిన అర్ధ భాగము నాలుగు భాగములై ఒక పరక ఆకాశముతోను, రెండవ పరక వాయువు తోను, మూడవ పరక జలముతోను, నాల్గవ పరక పృథ్వి తోను కలిసెను.

    సూక్ష్మ జలము రెండు ఙఅర్ధ భాగములై అందు ఒక అర్ధ భాగము అట్లుండగా మిగిలిన అర్ధ భాగము నాలుగు భాగములై ఒక పరక ఆకాశముతోను, రెండవ పరక వాయువు తోను, మూడవ పరక అగ్నితోను, నాల్గవ పరక పృథ్వి తోను కలిసెను.

    సూక్ష్మ పృథ్వి రెండు ఙఅర్ధ భాగములై అందు ఒక అర్ధ భాగము అట్లుండగా మిగిలిన అర్ధ భాగము నాలుగు భాగములై ఒక పరక ఆకాశముతోను, రెండవ పరక వాయువు తోను, మూడవ పరక అగ్నితోను, నాల్గవ పరక జలము తోను కలిసెను.

    ఈ విధముగా ఆకాశము యొక్క ఒక అర్ధ భాగము తన రెండవ అర్ధ భాగములో మిగిలిన నాలుగు భూతముల యొక్క పరకలతో కలిసి ఆకాశ భూతమయ్యెను. అట్లే వాయు భూతము, అగ్ని భూతము, జల భూతము, పృథ్వీ భూతములయ్యెను. దీనినే పంచీకరణ అందురు. ఇట్లు సృష్టి అయ్యెను.

    ఇంను తామసాంశమందు సత్వగుణము వలన అంతరింద్రియములైన జీవుడు (జ్ఞాత)యు, మనస్సు, బుద్ధి, చిత్తము అను అంత:కరణ చతుష్టయమును మరియు వినుట, స్ప్రృశించుట, చూచుట, రుచి వాసనలను ఎరుగుటకు సాధనములైన పంచ జ్ఞానేంద్రియములును కలిగెను.అటులనే తామసాంశ యందు రజోగుణము వలన పంచ ప్రాణములైన సమాన వాయువు, వ్యాన వాయువు, ఉదాన వాయువు, ప్రాణ వాయువు, అపాన వాయువు కలిగెను మరియు వాక్కు, పాణి, పాదము, గుహ్యము, పాయువు అను పంచ కర్మేంద్రియములు కలిగెను.

    తామసాంశములో తమోగుణము పైన చెప్పిన పంచీకరణ వలన పంచ భూతములై మానవుని శరీరము కూడా ఆ పంచ భూతముల చేతనే ఏర్పడెను. అయితే పంచ భూతముల రూపములు ఈ దేహ మందు రక్తము, మాంసము, చర్మము, రసము, ఎముకలు, మూలిగ, మెదడుగా కనబడుచున్నవి.

    ఈ విధముగా జగత్తున్ను , మానవుని దేహమున్ను, ఇంద్రియములును ఏర్పడెను.

    ఇట్టి సృష్టిని మహత్తు వాక్యము ద్వారా ఆరు దినములలో క్రమముగా చేసి, తాను చేసిన సృష్టినిచూచి బాగున్నదని ఊరకుండెను. ఆమెన్‌! ఏడవ రోజున విశ్రాంతి నొందెను.

    దేవుని సత్తా వలన సర్వము పై విధముగా కలిగెను. అనగా ''సమస్తమును ఆయన మూలమున కలిగెను. కలిగి ఉన్నదేదియు ఆయన లేకుండ కలుగ లేదు.'' - (యోహాను 1:13).

ఆదాము, అవ్వ:

     వాక్యముగా నున్న ఆత్మయే పరిణామము చెందినది గావున, ఆ ఆత్మ సర్వ వ్యాపకము. సర్వమునకు ఆత్మ ఆధారమై ఉన్నది. దేవుని సత్తాయే ఆత్మ చైతన్యము. ఆత్మ అను చైతన్యముండుట వలన ఇంద్రియములు చేతనములై ఇంద్రియ వ్యాపారము చేయు చున్నవి. దేహము జడము కావున నశించు చున్నది. ఆత్మ నశించుట లేదు.

    ఇట్టి జడ, చైతన్యముల కలయికతో ఏర్పడినదే జీవుడనెడి చేతనత్వము. పరిణామ క్రమమున తొలి మానవుడు ఆదాముగా సృజించ బడెను. ఆదాము నందలి చైతన్యము దేవుని ఆత్మయే. అందు వలన ఆదాము శరీరానుసారముగా కాక, దేవుని పోలి ఉన్నవాడయ్యెను. దేవుడు మానవుని సృజించినప్పుడు వానిని పరిపూర్ణునిగా, తన స్వరూపములో తన పోలిక చొప్పున చేసెను. ''దేవుడు తన స్వరూపమందు నరుని సృజించెను, దేవుని స్వరూపమందు వానిని సృజించెను''(ఆది 1:27). ఈ ఆదాము చైతన్య రూపమైన వాడుగా ప్రకాశవంతమైన వాడుగ నుండి దేవుని సత్తాను నిరంతరము ఎరిగియే ఉండెను.

    ఆదాము అను పురుషుని నుండి ప్రకృతి కార్య రూప సంబంధముగా స్త్రీ రూపముగా, అవ్వగా సృజించ బడెను. వీరిద్దరును తమలో తాము ఆత్మగానే యుండిరి. అందు వలన దేవుని కిష్టులైరి.

    ఆదాము, అవ్వలు సృజించ బడిన విధముగానే జీవ పరిణామ నిమిత్తమై సాతాను కూడా సృజించ బడెను. సాతాను అనగా నేను జీవుడను అను అజ్ఞానము. ఈ అజ్ఞానము ముందుగా అవ్వను ఆకర్షణ , మోహము అను వాటిచే ప్రభావితము చేసెను. ఎందుకనగా అవ్వ ప్రకృతి స్వరూపము, కార్య రూపము. అవ్వ మూలముగా ఆదాము ప్రేరేపించ బడెను. సాతానుకు ఇద్దరును లోబడిరి. అజ్ఞాన మూలము తమో గుణము. కావున ఆకర్షణ, మోహముల భ్రమచే దేవుని మరచిరి. రజో గుణము వలన దేవునిచే సృష్టించ బడిన వాటిని అనుభవించుట మొదలిడిరి. ''దేవుని సత్యమును, అసత్యమునకు మార్చి, సృష్టి కర్తకు ప్రతిగా సృష్టమును పూజించి సేవించిరి.'' - (రోమా 1:25) . ఈ అనుభవమునకు లోనై దురాశ వలన అజ్ఞాన పూర్వక జీవితమనెడి పాపము చేసిరి. ఇట్టి దేహాభిమానము అనెడి పాపము వలన వారి దేహములు మరణమునకు తీర్పు తీర్చ బడెను. వారి సంయోజన క్రియల మూలముగా ఆదాము సంతానము వృద్ధి పొందెను. ఆదాము, అవ్వలు దేవుని ఆజ్ఞను సాతాను మూలముగా అతిక్రమించి నందున, ఆదాము సంతానము కూడా అజ్ఞానులైరి మరియు శరీరానుసార క్రియలు జరుపుకొనుచు, వారి వారి మంచి పనులకు సుఖమును, చెడ్డ పనులకు దు:ఖమును పొందుచు, మరణించు చున్నారు. దైవమును మరచి యున్నందున వీరందరును సుఖ దు:ఖముల ననుభవించుచు, మరణించుచు అజ్ఞానమును వీడరైతిరి. ఎందు కనగా వారు తమ మనస్సులో దైవమునకు చోటియ్యక పోయిరి, గనుక చేయరాని కార్యములు చేయుటకు దేవుడు భ్రష్ట మనస్సును వారికి అప్పగించెను. అజ్ఞానముతో ఉండిరి అనగా వారు చీకటిగా ఉండిరి. దేవుడు వెలుగై ఉండెను. ఆ వెలుగు చీకటిలో ప్రకాశించు చుండెను. కాని చీకటి దానిని గ్రహింప కుండెను. ఈ విధముగా మానవులు చీకటిగా నుండి దేవుని ఆత్మచే ప్రకాశించ బడుచున్నారు. కాని వారు తమను ప్రకాశింపజేయు వెలుగును గుర్తింప కున్నారు. కారణమేమనగా భ్రమ వలన కలిగిన భ్రష్ట మనస్సు మూలముగా వారి మంచి చెడు క్రియలకు తగిన ఫలితమును సుఖ దు:ఖ రూపములో వారి శరీరముతో అనుభవించుచున్నారు. అట్టి అనుభవము శరీరానుసారమై నందున వారి ఇంద్రియములను ప్రకాశింపజేయు దేవుని వెలుగును యెరుగకున్నారు. వారి శరీర తాదాత్య్మత మూలమున వారిని నడిపించుచున్న దేవుని ఆత్మను గుర్తెరుగక, మరచి యున్నారు.

అజ్ఞానులు :-

     ఆదాము మొదటి వాడు. అతడు దేవుని ఆజ్ఞను అతిక్రమించెను. ఒక మనుష్యుని ద్వారా అజ్ఞానము(పాపమును), అజ్ఞానము ద్వారా మరణమును లోకములో ఏలాగు ప్రవేశించెనో, ఆలాగుననే మనుష్యులందరు పాపము చేసినందున మరణము అందరికిన్నీ సంప్రాప్తమయ్యెను. మనుష్యులు అజ్ఞానులై యుండిరి. వారు ఆత్మ కలిగి యుండియు, దాని నెరుగనైరి. ఆత్మయే మనుష్యునికి ఆధారమై ఉన్నది. మనుష్యునిలో అది ఆంతర్య పురుషునిగా ఉన్నది. కనుక ఆత్మయే మనుష్యుని నడిపించుచున్నది. లోపల నున్న ఆంతర్య పురుషుడు మేలు చేయవలెనని కోరు చున్నాడు. కాని బాహ్య పురుషుడైన శరీంరేంద్రియములు, ఆంతర్య పురుషుని ప్రేరణను వినక, చేయవలసిన మేలు చేయకున్నాడు. చేయ కూడని కీడు వద్దని ప్రేరణ కలిగినను, కీడునే చేయుచున్నాడు. శరీరానుసారులు ఈ విధముగా బాహ్య పురుషునిగానే పని చేయుచున్నారు. ఈ ప్రపంచ మందు గల శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రస, గంధ విషయములను యితర పదార్ధముల ద్వారాను, ఇతరుల ద్వారాను, ఈ బాహ్యమును పురుషుడు అనుభవించుచున్నాడు. వాటిపై దురాశను పెంచుకొని స్వార్ధ పరుడైనాడు. ఈ స్వార్ధము వలన ఎప్పుడును తన సుఖము కొరకును, దు:ఖ నివారణ కొరకును నిరంతరము శ్రమ పడుచుండును. ఈ శ్రమతో తన కోరికలను తీర్చుకొనుటకు ప్రయాస పడుచు వేదన పడుచుండును. ఫలితముగా సుఖమును గాని, దు:ఖమును గాని పొందును. తాను చేయు ప్రయత్నములు ఫలించుట కొరకు తపన పడుచూ మరియు ఆ పనులు జరుగుచున్నప్పుడు కలగిన ఫలితములచే ప్రేరణ పొందుచు పనులు చేయు చుండును.

    కాని దేవుని ఉగ్రత దినమందు, మనుష్యుడు చేయు పనులను బట్టి మంచి గాని, చెడు గాని ఫలితములనిచ్చుచు, మరణమునకు ఆ దైవము తీర్పు నిచ్చును. ఈ విధముగా మనుష్యుడు జరుపు క్రియలను, అతని సుఖ దు:ఖముల అనుభవములను మరియు మరణమును, అతని యొక్క అజ్ఞానమై ఉన్నవి. ఈ అజ్ఞానులైన మనుష్యులే ఆదాము సంతానము.

ధర్మశాస్త్రము:-

    ధర్మశాస్త్రమనగా మంచి చెడు పనుల గురించియు, వాటి ఫలితముల గురించియు తెలుపునది. ఈ ధర్మశాస్త్రమును ఆత్మానుసారముగా ఎరుగక అజ్ఞానులైన నరులు మరణమునకు తీర్పు తీర్చ బడుచున్నారు. ఈ ధర్మశాస్త్రమును అమలు పరచు అధికారము తండ్రియైన యెహోవా తన కుమారుడైన యేసు క్రీస్తునకు అప్పగించెను. మానవులు అజ్ఞానము నుండి విడుదల పొందవలెనని యెహోవా ప్రేమతో ధర్మశాస్త్రమును నియమించెను. తాను అనుభవించు వానిపై తృప్తి కలిగినను, వైరాగ్యము కలిగినను లేక భరించ నలవిగాని దు:ఖమును పొందినను, తనకు కలిగిన గుణ పాఠము ద్వారా తన అజ్ఞానమును విడచును. కనుక ధర్మశాస్త్రము తన అజ్ఞానమును బయలు పరచును. దీనిని తెలిసిన నరులు శరీరానుసారముగా కాక, ఆత్మానుసారముగా జీవించి జ్ఞానమును పొందగలరు మరియు మరణమును తప్పించు కొందురు. కాని ఎక్కువ మంది నరులు ధర్మశాస్త్రమును ఆత్మానుసారముగా నెరుగరు.

తీర్పు :-

     అయినను కొందరు ధర్మశాస్త్రము నెరిగియు, వారి పాపేచ్ఛ వలన, శరీరమే సత్యమని భ్రమింతురు. అందు వలన, యింకను స్వార్ధము వలన దురాశకు లోబడుదురు. ఈ దురాశ కారణమున నరులు తమ్ము తాము కాముకత్వమునకు అప్పగించు కొనుచున్నారు. కాని ధర్మశాస్త్రము వలన వారు చేయు మంచి పనులకు మంచి ఫలితమును (సుఖము) చెడు పనులకు చెడు ఫలితమును (దు:ఖము) అనుభవించుటకు క్రీస్తు న్యాయ దినమందు వారికి తీర్పు తీర్చ బడుచున్నది. ఈ తీర్పు వలన వారికి ఈ శరీరము ఏర్పడుచున్నది. ఈ శరీర అభిమానమే అజ్ఞాన మూలము. ఇట్టి శరీరమునకు మరణము తప్పదు. కన తీర్పునకు లోబడినచో అది మరణమును ఇచ్చును. తీర్పును తప్పించునది జ్ఞానమే. జ్ఞానమనగా దేవుని ఎరుగుట. అజ్ఞానమనగా శరీరేచ్ఛ, పాపేచ్ఛల మూలమున శరీరానుసారము జీవించుట. శరీరానుసారులు తీర్పును తప్పించుకొన జాలరు.

ప్రవక్తలు:-

    శరీరానుసారులైన వారందరును జ్ఞానము పొంద వలెననిన, వారికి మొదట దేవునిపై విశ్వాసము కలుగ వలెను. దేవుని ఋజువు పరచుటకు సాక్షియు, దేవుని చేరుటకు మార్గమును కావలసి వచ్చెను. భ్ర్రష్టులైన మనుష్యులను వారి పాపము నుండి రక్షించుటకు, దేవుని వద్ద నుండి అనేక ప్రవక్తలు పంప బడిరి. వీరు దైవ జనులు. మనుష్యులను పాపము నుండి విమోచన నొందించుటకు, ఈ ప్రవక్తలు దేవుని గూర్చియు, జ్ఞానమును గూర్చియు ప్రబోధించు చుండిరి.

ప్రబోధ (దేవుడు) :-

    యెహోవాయే దేవుడు. అద్వితీయ దేవుడు (కీర్తన 86:8), లోకమును, పరిపూర్ణతను సృష్టించెను (కీర్తన 89:11). మనుష్యుని నివాస స్థలము దేవుడే (కీర్తన 90:1). యుగయుగములకు యెహోవాయే దేవుడు (కీర్తన 90:2). దేవుడే అందరికి ఆశ్రయము (కీర్తన 91:9). సదాకాలము ఉన్నవాడు దేవుడే (కీర్తన 93:2).

ప్రబోధ (జ్ఞానము) :-

    ''నా (దేవుని) మాటలన్నియు నీతి కలవి (దేవుని నీతి). అవి అన్నియు అవివేకికి తేటగాను, తెలివి నొందిన వానికి యదార్ధముగాను నున్నవి ''(సామెత 8:8-9). ''నీతి మరణము నుండి రక్షించును. యదార్ధవంతుల నీతి వారి మార్గమును సరాళము చేయును. నీతిమంతులు ఇచ్చు ఫలము జీవ వృక్షము'' (సామెత 11:4,5,30). ''నీతిమంతుల వెలుగు తేజరిల్లును'' (సామెత 13:9). ''నీతిమంతుల మార్గము అంతకంతకు తేజరిల్లును'' (సామెత 4:18). ''నీతిని అనుసరించు వానిని దేవుడు ప్రేమించును '' (సామెత 15:9). ''నీతి మార్గము నందు జీవము కలదు, దాని త్రోవలో మరణము లేదు'' (సామెత 12:28). సత్యవాదులు నీతిగల మాటలు పలుకుదురు (సామెత 12:17). ''నీతిమంతులు ఆశించినది వారికి దొరకును. నీతిమంతుల ఆశ సంతోషమును పుట్టించును. నీతిమంతుల నోరు జ్ఞానోపదేశమును పలుకును'' (సామెత 10:24,28,31).

    నీతిమంతులు జ్ఞానమును కలిగి యుందురు. దేవుని మాటలు విని, అంగీకరించి, ఆజ్ఞలను విని అంగీకరించి, దాచుకొను వారు ధన్యులు. యెహోవా జ్ఞానమును గూర్చి యీలాగు చెప్పెను. '' నా కుమారుడా, నీవు నామాటల నంగీకరించి, నా ఆజ్ఞలను నీయొద్ద దాచుకొనుము. జ్ఞానమునకు నీ చెవినొగ్గి హృదయ పూర్వకముగా వివేచన నభ్యసించిన యెడల దేవుని గూర్చిన విజ్ఞానము నీకు లభించును. నీతి మంతుల ప్రవర్తనలను అనుసరించుచుందువు'' (సామెత 21:5,19,20). ''దయను సత్యమును ఎన్నడును నిన్ను విడచి పోనీయకుము. స్వబుద్ధిని ఆధారముగా చేసికొనక పూర్ణ హృదయముతో యెహోవా యందు నమ్మకముంచుము'' (సామెత 3:3-5). జ్ఞానమును విడువక ఉండిన అది నిన్ను కాపాడును. దానిని ప్రేమించిన యెడల అదినిన్ను రక్షించును. జ్ఞానమును సంపాదించు కొనుటయే జ్ఞానమునకు ముఖ్యాంశము.

    ఈ విధముగా పాతనిబంధన కాలమందున్న జనులకు దైవజనులైన ప్రవక్తలు సందేశము లిచ్చు చుండిరి. కాని ఇవన్నియు భక్తి, విశ్వాసములను పెంచునవే కాని, వారికి జ్ఞానోదయము కలుగుట లేదు. అందువలన దైవమైన యెహావా మరేదైనా ప్రణాళికను ఏర్పరచ వలసి వచ్చినది. ఇంకను దైవము వైపు మరలని పాపులు, అన్యజనులు మిక్కిలిగా నుండిరి. అద్వితీయుడైన యెహోవా ఒక్కడే దేవుడని విశ్వసించక అన్యదేవతల విగ్రహములను ఆరాధించు చుండిరి. అజ్ఞానమును కొంతయైనను బాపుటకు యెహోవా తన ఆజ్ఞలను మోషె ద్వారా ఈ విధముగా ప్రకటించెను (నిర్గమకాండ 20:1-17).

దేవుని ఆజ్ఞలు :-

1.నీవు దీర్ఘాయుష్మంతుడగునట్లు నీతండ్రిని , తల్లిని సన్మానించుము.

2.నర హత్య చేయకూడదు.

3.వ్యభిచరించ కూడదు.

4.దొంగిల కూడదు.

5.నీ పొరుగు వాని మీద అబద్ధపు సాక్ష్యము పలుకకూడదు.

6. నీ పొరుగు వాని యిల్లు ఆశింపకూడదు.

7. నీ పొరుగు వాని భార్యనైనను, అతని దాసినైనను, దాసుడనైనను, అతని యెద్దునైనను, అతిని గాడిదనైనను, నీ పొరుగు వానిదగు దేనినైనను ఆశింపకూడదు.

8. దేవుడైన యెహోవాను నేనే, నేనే దాసుల గృహమైన ఐగుప్త దేశములో నుండి నిన్ను వెలుపలికి రప్పించితిని(శరీరావయవములకును పాపమునకును దాసుడైన శరీరానుసారుడే ఐగుప్తదేశము).

9.నేను తప్ప వేరొక దేవుడు నీకు ఉండకూడదు.

10. యే యితర రూపముల విగ్రహారాధన చేయక నన్ను ప్రేమించి, నా ఆజ్ఞలు గైకొను వారిని వెయ్యి తరముల వరకు కరుణించు వాడునై యున్నాను.

యేసు క్రీస్తు - యోహాను:

    ''యోహాను కాలము వరకు ప్రవక్తలందరును ప్రవచించుచు వచ్చిరి, ధర్మశాస్త్రము సహా ప్రవచించుచు నుండెను.'' (మత్తయి 11:13). ప్రాచీన కాలము అనగా ''యోహాను కాలము వరకు ధర్మశాస్త్రమును, ప్రవక్తలును ఉండిరి, అప్పుటి నుండి దేవుని రాజ్యసువార్త ప్రకటించ బడుచున్నది.'' (లూకా 16:16).

    అయినను ఈ కాలమంతయు అజ్ఞాన కాలమయ్యెను. మనుష్యులు వారి ప్రాచీన స్వభావమును వీడి జ్ఞానము నొందకుండిరి. అందువలన యెహోవా అన్యజనులైనను, అవిశ్వాసులైనను, విశ్వాసులైనను అందరికిని దేవుని వాక్యము అందునట్లు యోచించెను. తనకు ప్రతినిధిగా దైవ కుమారుడైన యేసు క్రీస్తు అను నరుని పంపెను. ఇతను తన వలెనె సత్య స్వరూపమై ఉండెను. జ్ఞానమును పొందుటకు అచంచల మార్గమును బోధించుటకు తన జీవితమునే మార్గముగా చూపెను. నరుడు దేవుడగుటకు ప్రేమ మార్గమును చూపెను. యెహోవా దేవునిగాను, తండ్రిగాను ఉండి కుమారునికి సర్వాధికారమిచ్చెను. తండ్రి అదృశ్యుడు, దైవకుమారుడు నరుని వలె గోచరించును. ఈ కుమారుడు దైవాంశ సంభూతుడగుటచే సత్యమును నిత్యజీవమును అయి ఉన్నాడు మరియు వెలుగై ఉన్నాడు.

    నరుని రూపములో నున్న దైవమే యీ కుమారుడు. ఇతడే యేసు క్రీస్తు. అదృశ్యుడైన తండ్రి కార్యమును నెరవేర్చుటకు ఈ యేసు ప్రభువు అను నరుని మార్గముగా చేసెను. అయినను ఈ అజ్ఞానులైన మనుష్యులు వారి వంటి మనుష్యుడే అని భావించ వచ్చును కనుక, తండ్రియైన యెహోవా తన కుమారుని గురించి సాక్ష్యమిచ్చుటకు యోహాను అను మరొక నరుని ముందుగా పంపెను. ఆ నరుడు అందరి వంటి వాడు కాడు. అతని మూలముగా అందరు విశ్వసించునట్లు అతడు ఆ వెలుగుని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుటకు సాక్షిగా వచ్చెను.

    చైతన్య స్వరూపుడైన దేవుని మూలముగా వచ్చిన యోహాను అను జ్ఞాని, అజ్ఞానులైన మనుష్యులందరు నమ్మునట్లుగా ఆ వెలుగుని గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుటకు వచ్చెను. వెలుగే జ్ఞానమైనందున, నరులకు జ్ఞానము కలిగించగల దైవ కుమారుని గురించి సాక్ష్యమిచ్చుటకు వచ్చెను. ఈ యోహాను కూడా దేవుని చైతన్యమును కలిగి ఉన్నందున అతడు అనుభవించుచున్న దానినే సాక్ష్యమిచ్చెను. వెలుగై ఉండలేదు కాని ఆ వెలుగును గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుటకు అతడు వచ్చెను. ఎందుకనగా వెలుగు దైవము యొక్క లక్షణము. కాని దైవము అదృశ్యము. అందు వలన యోహాను వెలుగై ఉండలేదు కాని ఆ వెలుగును అనుభవించుచున్న జ్ఞాని గాను, సాక్షిగాను రావలసి వచ్చెను.

    యేసుక్రీస్తునకును వాక్యమునకును భేదము లేదు. ఆ వాక్యమే శరీరధారియై కృపాసత్య సంపూర్ణుడుగా మన మధ్య నివసించెను. దీనినే యోహాను తెలియజేయుచున్నాడు. యోహాను ఆయనను గూర్చి సాక్ష్యమిచ్చుచు నా వెనుక వచ్చుచున్నవాడు నాకంటే ప్రముఖుడు గనుక ముందటివాడాయెనని ఎలుగెత్తి చెప్పెను. వాక్యమెప్పుడును సర్వకాలములయందు ఉండును గాన, వాక్యమే యేసైనందున, ఆ యేసు శరీరధారిగా వెనుక వచ్చుచున్నను, దేవుని ఆత్మగా సనాతన పురుషుడై ఉన్నాడు. అందువలన ఆయన కంటె ప్రముఖులు లేరు. ఆయన నిత్యుడు, సర్వోన్నతుడు, సత్య స్వరూపుడు.

    దేవుని, ఈ ఆత్మను తెలిసికొనుటయే జ్ఞానము. అజ్ఞానులు దేవుని ఆత్మను ఎరుగరు. అందుకే ఒక అనుభవ జ్ఞానియైన యోహాను వంటి సద్గురువు యొక్క సాక్ష్యము కావలసి వచ్చెను. ప్రవక్తలను పూర్వము జనులు కొంత వరకు నమ్ము చున్నందున, యోహాను అను ప్రవక్తను దేవుడు ఈ కార్యమునకు వినియోగించెను. అందు వలన యోహాను దైవ కుమారునికి సాక్ష్యమిచ్చెను. యేసుకు బాప్తిస్మము ఇచ్చుట ద్వారా అందరికి తెలియ పరచెను.

బాప్తిస్మము :-

    బాప్తిస్మము అనగా నూతన జన్మ. శరీరానుసారులైన వారు, తాను ఆత్మనే యని భావించుచు, శరీర సంబంధ క్రియలను చేయుటలో దుష్క్రియలు జరుపక సత్క్రియలనే జరుపుటను ఆత్మానుసార జీవనమందురు. ఈ ఆత్మానుసార జీవనము గడుపుటకు మనుష్యులకు దేవుని ఆజ్ఞానుసారులైన వారికి బోధ, పరిచర్యల ద్వారా ప్రవక్తలచే బాప్తిస్మము ఇచ్చుట సంప్రదాయము. బాప్తిస్మము పొందిన వారు పవిత్రజీవనము జరపుచు చివరకు పవిత్రులు గావలెను. ఈ పవిత్రతనొందిన పూర్ణ స్థితి యేసు క్రీస్తు స్థితి. కాని దైవ కుమారుడు ఇట్టి పూర్ణమైన స్థితిలోనే జన్మించెను. అందువలన ఆయనకు బాప్తిస్మము ఇవ్వవలసిన అవసరమే లేదు. అజ్ఞానము వలన, తల్లితండ్రుల వలన జన్మించిన వారు అపవిత్రులు. వీరికే బాప్తిస్మము ద్వారా నూతన జన్మ అవసరము. క్రీస్తు ఒక కన్యక గర్భము నుండి జన్మించిన తేజో రూపము. ఈయన పాపేచ్ఛ వలన జన్మించ లేదు, మరియు మంచి చెడుల ఫలితములను అనుభవించుటకు పుట్టలేదు. మనుష్యులను మరణము నుండి తప్పించ గల వెలుగై ఉండెను. ఇట్టి పవిత్ర జననమైన క్రీస్తుకు కన్యక గర్భము ఒక సంకేతము. అయినను, మనుష్యులకు ఆత్మానుసార జీవనమందు విశ్వాసము కొరకు, క్రీస్తుకు కూడా బాప్తిస్మము యివ్వబడెను.

    ఈ విధముగా, ఆ వాక్యము శరీరధారియై కృపాసత్య సంపూర్ణుడుగా తన కార్యక్రమమును ప్రారంభించుటకు సామాన్యుని వలె బాప్తిస్మము నొందెను.

రక్షణ : ఆదాము సంతానములైన వారు అన్యజనులు, అవిశ్వాసులు, విశ్వాసులు మొదలుగా గలరు. వారికి కలిగిన మరణము నుండియు మరియు వారి మంచి చెడు క్రియలకు తగిన ఫలితమును అనుభవించ వలసిన తీర్పు నుండియు వారు రక్షణ నొందుటకు యేసుక్రీస్తు దిగి వచ్చెను. తానే మార్గమై ఆయనను సాదృశ్యపరచుకొనుచు, మనలను ఆయనతో ఐక్యత పరచుకొనమని బోధించెను. ప్రేమ మార్గమును చూపెను. జ్ఞానమును ప్రవచింపజేసెను. సిలువపై క్రీస్తుగా మరణించి, యేసుగా పునరుత్థానమైన విధమును గ్రహించి మనలను అట్లు ఐక్యత పరచుకొనమనెను.

    శరీరానుసారులు ఆత్మానుసార జీవితమునకు మారవలెనని బోధించి, ఆత్మయే నడిపించుచున్నదన్న విశ్వాసము నొందమనెను. ఆ విశ్వాసము హృదయపూర్వకము కావలెనని ప్రబోధ చేసెను.

క్రీస్తు : ఆత్మానుసార జీవనమునకు ఫలితము క్రీస్తుగా మారుట. క్రీస్తుగా మారిన వారికి ధర్మశాస్త్రము వర్తించదు. ఎందుకనగా ''విశ్వసించు ప్రతివానికి నీతి (దైవనీతి) కలుగుటకై క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రమునకు సమాప్తియై ఉన్నాడు'' (రోమా 10:4). క్రీస్తైన వారు మరణమునకు తీర్పుతీర్చబడరు మరియు క్రీస్తుయేసు లోనికి ప్రవేశింతురు. ప్రభువైన యేసు అట్టివారిని తనలో చేర్చుకొనును.

క్రీస్తుయేసు - యేసుక్రీస్తు : సాధన చేత క్రీసుయేసుగా నున్న వారు యేసునందు చేర్చుకొన బడగా, క్రీస్తుయేసే యేసుక్రీస్తని ఒకే ఒక్క ఐక్యత స్థితిని కలిగియుందురు.

పరిశుద్ధాత్మ : యెహోవా పరిశుద్ధాత్మ. యేసు ప్రభువునకును, తండ్రికిని బేధము లేనందు వలన యేసు కూడా పరిశుద్ధాత్మయే. సాధకుడు యేసునందు ఐక్యత స్థితిని పొందుట వలన, అతడు కూడా పరిశుద్ధాత్మయే. ఈ విధముగా తండ్రియు, కుమారుడును, సాధకుడును పరిశుద్ధాత్మగా ఒక్కటే. దీనిని త్రిత్వమందురు.

పరలోకరాజ్యము : పరలోక రాజ్యనివాసమనగా యెహోవా యొక్క ఆదిమూల స్థితి, యేసు ద్వారా తండ్రి స్థితిని పొందిన సాధకుడు పరిశుద్ధాత్మగా సంచకరువు ముద్ర నొందును. యేసు రెండవ రాకడ భూమిపైగాక సాధకుని హృదయములో జరుగును. సంచరువు ముద్రనొందిన వారికి పరలోక రాజ్యనివాసము శాశ్వతమగును.

బాల యేసు :       క్రీస్తు పశువుల పాకలో జన్మించెను. పాక అనగా శరీరము. పశువులు అనగా తమోగుణము, రజోగుణము, సత్వగుణము అను మూడు గుణములు. పాకలోని పరిసరములు మలమూత్రములతో కూడినదియు, మేయ వలసిన గడ్డి, త్రొక్కివేసిన గడ్డితో కూడి యుండును. అటులనే ఈ పాక అను శరీరమందు కూడా తినుచున్న ఆహారము, జీర్ణమైన ఆహారము, మల మూత్రములు, రక్తమాంసములు, ఎముక మూలిగలు, శుక్ల శోణితములు మొదలగునవి ఉండును. ఈ శరీరమునకు ఆధారమైన జీవము ఆత్మకు స్ధానము. అనగా భ్రూమధ్యము లేక భ్రుకుటి. అక్కడ నుండి, ఈ శరీరమునకు కావలసిన చైతన్యమయిన వెలుగును, అన్ని అవయవములకును ఇంద్రియములకును హృదయస్ధానము నుంచి అందించ బడుచున్నది. ఈ వెలుగే బాలయేసు. ఈ బాలయేసు జన్మించడమనగా పరిశుద్థాత్మ శరీరమును ధరించి జీవుల రక్షణ, మార్గదర్శమునకై క్రీస్తుగా జననము. మానవులలో క్రీస్తు జననమనగా నూతన జన్మ. ఇదియే ఆత్మానుసారుల లక్ష్యము. ఈ లక్ష్యమునకు, అనగా బాలయేసు జననమునకు త్రోవ చూపు నక్షత్రము, ఆత్మానుసారులకు మార్గమై, వెలుగై ఉన్నది. ఇట్లు స్వయం ప్రకాశము అందరి యందు వ్యాపకముగా సమిష్టిని రక్షించు యేసై ఉన్నది. క్రీస్తు యేసునందు లేపబడిన సాధకులు ప్రభువైన యేసు సాదృశ్యముగా పరిచర్యను చేయుచు యేసు వలన ఈ వెలుగును ఏడు దీపముల ద్వారా ఏడుస్థానములందలి వెలుగును గుర్తింప జేయుచు, యేడు అజ్ఞాన ఆవరణములను దాటించును. ఏడు బూరల ధ్వనిని గుర్తిరచుచు యదార్ధమైన సత్యమును చూపించును. పరలోక సామ్రాజ్యమునందు యెహోవా లేక తండ్రి స్థితియందు ఉదయించిన యేసుగా,అనగా కడపటివాడుగా, అనగా ఒకే జన్మ, ఒకే మరణముగా సుస్థిర స్ధానము నందును. అనాహత శబ్ధమైన దేవుని వాక్యమును చేర్చును. అనగా ఏడు జ్ఞాన భూమికలను దాటించును. ఈ సాధనా ప్రయాణమునకు వెలుగు నిచ్చునది భ్రుృకుటి వద్ద సమీకరించ బడిన పరిశుద్థాత్మనుండి వ్యాపించిన ప్రకాశము. అది పశువుల పాకలో జన్మించిన బాల యేసుగా పిలువ బడుచు పూజింపబడుచున్నది.

    జ్ఞానులైన వారు ఒంటెను వాహనముగా చేసికొని పరలోకమును స్ధిరపరచెడి నక్షత్రము చూపించిన మార్గములో ప్రయాణము చేసిరి. చివరకు పశువుల పాకలో జన్మించిన క్రీస్తును దర్శించిరి. అనగా ఏడవ జ్ఞాన భూమిక దాటుచున్న సాధకులు వారియొక్క భ్రుకుటి స్ధానమందు బాల యేసును దర్శించిరి. ఒంటె వాహనమనగా ఒంటె వలె పై చూపుతో పరలోకమనెడి దైవమును దర్శించుట. ఒంటె వలె ఎండ వానలను, ఉష్ణ శీతలములను ఓర్చుకొనుటయు మరియు ఎన్ని దినములకైనను ఆకలి దప్పికలులేక జీవించగలుగుట. సాధకులు ఒంటె వలె, సర్వకాల సర్వావస్థల యందు శరీర, లోక విషయములను విస్మరించుచు, ఓర్చుకొనుచు పరిశుద్థాత్మ అనెడు లక్ష్యమును చేరుట యందు మాత్రమే ధ్యాస యుంచుకొందురు. అందువలన సత్యమైన నేను అనెడు వెలుగు అయిన చూపు (మార్గము) ద్వారా లోకమను ఎడారిని (జీవ భావమును) దాటి ఒయాసిస్సు వంటి నిత్యజీవమును జేరి ఈ జ్ఞానులు అనుభవపూర్వకముగా వారి యందే దర్శించిరి. జీవజలముతో సమానమైన బాలయేసు దర్శనముతో సంతుష్టిచెందిరి. అనేక కానుకలు సమర్పించిరి, అనగా వారి అజ్ఞాన సంబంధమైన దాని నుండి సంపూర్ణముగా విడుదల పొందిరి.

                                              ఆమెన్‌!

             అనుభందము

           భక్తి టి.వి ఛానల్‌ నందు 13.02.2008 మధ్యాహ్నము బైబిల్‌ వాక్యములు వివరించబడినది. మంచి వాక్యములే తెలుపబడినవి. '' ఒక చెంప మీద కొట్టిన రెండవ చెంప చూపించ వలెను.'' అని సెలవిచ్చిరి. సామాన్య జనులకు అంతటి ఓర్పు కలుగుటకు ఏమి చేయవలెనో, దానిని కూడా వివరించినచో బాగుండెడిదని ఆలోచన మాకు కల్గినది. ఈ ఆలోచన నిద్రపోనీయక, అర్ధ రాత్రి లేచి కూర్చునేటట్లు చేసినది నూతన నిబంధన గ్రంధమును పరిశీలించి, ప్రభువు యిచ్చిన స్ఫూర్తి తో మీకు తెలియజేయు వాక్యములు ఎంచుకొనిన తరువాతగాని శాంతి నొందలేదు. మరునాడు యీ వివరణను తయారు చేయుట జరిగినది.

          ఈ లోకములో నిజమైన క్రీస్తు గా నున్న వారు అరుదు. దేవుని విషయములో అన్యజనులుగా నున్నవారే ఎక్కువ. మతావలంబకులు సంఖ్యలో ఎక్కువైననూ విశ్వాసములో తక్కువే. వీరు శరీరానుసారమే జీవించుచున్నారు. క్రమముగా వీరినడతను మార్చనిదే వీరు ఒక చెంప మీద కొడితే రెండవ చెంప చూపు ఓర్పు, ధైర్యము పొంద జాలరు. విశ్వాసులు కానంత వరకు వీరు అన్యజనులే.

          అన్యజనులనగా '' జారత్వము, అపవిత్రత, లోభత్వము కలిగినవారు. కృతజ్ఞతా వచనములు ఉచ్ఛరించనివారు. పోకిరి మాటలు , సరసోక్తులు ఉచ్ఛరించువారు. తగవు, వ్యభిచారము, విగ్రహారాధన చేయువారు '' ( ఎఫెసీ 5.38) జారత్వమనగా మంచితనము నుండియు దేవుని చిత్త ప్రకారము నడచుకొనుట నుండియు చెడువైపుకు జారిపోయినవారు. అపవిత్రత అనగా దేవునికి వ్యతిరేకముగా సైతాను సంబంధముగా నుండుట. లోభత్వమనగా తనకు కలిగిన దానిని ఇతరుల మేలుకొరకు ఉపయోగించని మనస్సు కలవారు, వీరు శరీరేచ్ఛతో, పాపేచ్చతో స్వార్ధపరులై యుందురు.

           '' అజ్ఞానము చేత దేవుని వలన కలుగు జీవము నుండి వేరుపరచబడినవారు, నానా విధములైన అపవిత్రతను అత్యాశతో జరిగించుటకు తమను తామే మోహము, కాముకత్వమునకు అప్పగించుకొనువారు, దేవుని ఆజ్ఞను తిరస్కరించి అజ్ఞానము వలన (దేవుని) మరచిన వారైయున్నారు. (ఎఫెసీ 4. 18-24)

         మోహమనగా మూఢత్వము, సోమరితనము. కాముకత్వము అనగా కోరికలను పెంచుకొనుచు, తృప్తి లేక అశాంతితో జీవించుట. వీరు మూఢ విశ్వాసులై యుండి, స్వార్ధము, దురాశ వలన వారి శరీర సుఖములకై ప్రయాస పడుచుందురు. వీరు పూర్తిగా శరీరానుసారులే.

          ''శరీర మూలముగా జన్మించినది శరీరమును, ఆత్మమూలముగా జన్మించినది ఆత్మయునైయున్నది.'' (యోహాను 3. 6-8 ) కనుక శరీర మూలముగా జన్మించిన వారందరు క్రొత్తగా జన్మించవలెను మరియు ఆ దినము నుండి ఆత్మానుసారముగా జీవించవలెను.

           ''శరీరానుసారులు శరీర విషయములు మీద మనస్సు నుంతురు. ఆత్మానుసారులు ఆత్మవిషయము మీద మనస్సు నుంతురు. శరీరానుసారమైన మనస్సు మరణము, ఆత్మానుసారమైన మనస్సు జీవమును, సమాధానమునై యున్నది.'' (రోమా 8. 5-14 )

             ఈ వాక్యముల ద్వారా శరీరానుసారుడు ఆత్మానుసారుడి గా మారవలసి యున్నది. నిత్య జీవము లక్ష్యము కావలెను. ''తన శరీరేచ్ఛలను బట్టి విత్తువాడు తన శరీరము నుండి క్షయము అను పంటను కోయును. ఆత్మను బట్టి విత్తు వాడు ఆత్మ నుండి నిత్య జీవము అను పంటను కోయును.''       (గలతీ 6.7,8 )



క్షయము అనగా క్షీణించి నశింపజేయు మరణమునకు తీర్పు. అక్షయ మనగా దేవుని ఆత్మచే ధరింపబడు మనుష్యుని ఆత్మ. శరీరము సత్యమనుకొనినచో ఈ ఆత్మ 'డేరా' వంటి శరీరమను వస్త్రమును ధరించుకొనును. శరీరము నశించును కనుక అది క్షయము. ఆత్మయే నడిపించుచున్నదని శరీర భావన విడచినచో ఆత్మ శరీరమను వస్త్రమును విడచి దిగంబర ఆత్మయగును. వెనువెంటనే ఈ దిగంబరాత్మ దేవుని ఆత్మను ధరించు కొనును. అప్పుడది పరిశుద్ధాత్మ యగును. అపుడు ఈ ఆత్మ అక్షయమైన నిత్య జీవముగా నుండును.

      శరీరము మానవ నిర్మిత గుడారము. ఆత్మ దేవునిచే నిర్మించబడిన శాశ్వత నివాసము. భూమి మీద '' మన గుడారమైన యీ నివాసము శిథిలమై పోయిననూ (నరుని) చేత పని కాక దేవుని చేత కట్ట బడినదియు, నిత్యమైనదియునైన నివాసము పరలోకమందు మనకున్నది. (2 కొరంథీ 5.1 )

     '' పరలోకము నుండి వచ్చు మన నివాసము దీనిపై (దిగంబరాత్మపై) ధరించుకొన అపేక్షించుచు దీనిలో (శరీరములో) మూల్గు చున్నాము.'' ( 2 కొరంథీ 5.2 )

       శరీర మనగా బాహ్య పురుషుడు, మనుష్యాత్మ అనగా ఆంతర్యపురుషుడు.

''బాహ్యపురుషుడు కృశించుచున్ననూ, ఆంతర్యపురుషుడు దినదినమూ నూతన పరచబడుచున్నాడు.''

                                                                                   (2 కొరంథీ 4.16)

     బాహ్యపురుషుడుగా వ్యవహరించుచున్న శరీరము రక్తమాంసములతోనూ, ఎముక మూలిగలతోనూ   నిర్మించబడియున్నది. ఇది మనుష్యుని చేతి పనిగానే నిర్మితమైనది.

      ఇది పుట్టినట్లు కనబడి, పెరిగి, కృశించి, నశించుచున్నది. అందువలన ఇది అనిత్యము, క్షయము.

అటులనే ప్రాణమును పోవును. ఇది కూడా అనిత్యమే కాని ఆంతర్యపురుషునిగా నున్న ఆత్మ   అక్షయము, నిత్యము. ఇది మార్పు చెందక నిత్య నూతనముగా నుండును. ఇట్టి నిత్య జీవమును పొందవలెననిన శరీరానుసారముగా కాక ఆత్మానుసారముగా జీవించవలెను.

       బాహ్యపురుషుడు అనబడు యీ శరీరము, తన యింద్రియముల ద్వారా మంచి చెడు పనులను చేయుచూ, తగిన ఫలితములను పొందుచున్నది మరియు మరణము నకు తీర్పు తెచ్చుకొనుచున్నది. ఆంతర్య పురుషుడు ఎప్పుడును మేలు క్రియలను చేయమనియే ప్రేరేపించును. కీడు చేయవద్దని అనుకొనును కానీ, స్వార్ధముతో మేలు క్రియలు చేయక చేయవద్దనుకొనిన కీడునే చేయునది మనలోనే నివశించు పాపము. ఆంతర్యపురుషుని మాట విననిదేదో మనలో నివశించుచున్నది. దాని పేరే పాపము.

         '' మేలైనది చేయవలెననెడి కోరిక నాకు కలుగుచున్నదిగాని, దానిని చేయుట నాకు కలుగుట లేదు. నేను చేయ గోరు మేలు చేయక , చేయ గోరని కీడు చేయుచున్నాను. నేను కోరన దానిని చేసిన యెడల దానిని చేయునది నాయందు నివశించు పాపము గాని , నేను కాదు''. ( రోమా 7.17-20 )

         నేను అని పిలువబడువాడు ఆంతర్యపురుషుడు. నేను యిచ్ఛయించనివి చేయువాడు పాపేచ్ఛ వలన, తన ఇంద్రియముల ద్వారా బాహ్యపురుషుడే జరుపుచున్నాడు. '' వేరొక నియమము ( పాప నియమము)నా అవయవములలోనున్నట్లు కనబడుచున్నది. అది నన్ను చెరబట్టి లోబరుచుకొనుచున్నది.

   మనస్సు విషయములో దైవ నియమము నకును, శరీర విషయములో పాప నియమమునకును దాసుడై యున్నాను''.   (రోమా 7.22-25 )

   కనుక ఆంతర్య పురుషుడైన నేను ఆత్మను, కాని బాహ్య పురుషుడిగా వ్యవహరించుచున్న నేను పాపనియమమునకు లోబడి మంచి చెడు పనులకు తగిన ఫలితములు అనుభవించుచు, మరణమును పొందుచున్నాను. కనుక శరీరము నేను అను భావమునుండి విడుదల పొందవలెను. దీని కొరకు ఆత్మానుసారముగా జీవించవలెను మరియు ఆంతర్య పురుషునిగా అనుభవము పొందవలెను. అప్పుడే ఒక చెంప మీద కొడితే మరో చెంప చూప గలడు. శరీరానుసారుడు ఆవిధంగా చేయలేడు. ఇట్టి మార్పు కొరకును ఆత్మానుసారమునైన జీవనము కొరకు, క్రీస్తు మార్గమే శరణ్యము. క్రీస్తు యేసు సాదృశ్యమైన మార్గము ప్రేమ మార్గము. దీనికి సహనము, ఓర్పు, ప్రేమ, నిరీక్షణ అవసరము. క్రీస్తు ప్రేమికులు శత్రువునైనను శిక్షించ పూనుకొనినచో వాడు తిరిగి శరీరానుసారమైన క్రియ చేసిన వాడగును.

       అందువలన ''ఎదిరించు వారు తన మీదకు తామే శిక్ష తెచ్చు కొందురు.''   (రోమా 13.2 )

అను వాక్యానుసారము మరల మరణమునకు తీర్పు పొందును.

''అందువలన ఒకనికొకడు ప్రేమించుట విషయములో తప్ప మరేమియు ఎవరికిని అచ్చియుండవద్దు,   మరి యే ఆజ్ఞ అయినను ఉన్న యెడల అదియు నిన్ను వలె నీ పొరుగు వానిని ప్రేమించవలెనను వాక్యములో సంక్షేపముగా యిమిడి ఉన్నది. ప్రేమ పొరుగు వానికి కీడు చేయదు. ( రోమా 13.8-10)

క్రీస్తైన వాడే అట్లు ప్రేమించగలడు. కనుక క్రీస్తుగా మారుటకు యత్నించవలెను. దీనికి మార్గమేమనగా

1. ''జీవము గల దేవుని వైపునకు తిరుగవలెను.'' (అపొ.కా 14.15 )

2. ''విశ్వాస విషయములో సంపూర్ణ నిశ్చయత కలిగి యదార్ధమైన హృదయముతో మనము దేవుని

     సన్నిధానమునకు చేరుదము'' ( హెబ్రి 10.22 )

3. ''మనకు అనుగ్రహించబడిన పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా దేవుని ప్రేమ మన హృదయములలో కుమ్మరించ

      బడినది.'' (రోమా 5. 1-5)

4. ''నీ దేవుడైన ప్రభువున నీ పూర్ణ హృదయము తోనూ, నీ పూర్ణ మనస్సు తోనూ, నీ పూర్ణశక్తితోనూ,

     నీ పూర్ణ వివేకముతోనూ ప్రేమింపవలెను.'' (లూకా 10.27 )

5. క్రీస్తు యేసు తాను శిలువ వేయబడి అవమానింపబడి బాధింప బడినప్పుడు క్రీస్తు గా

     మరణించబోవు సమయమున, తనను హింసించు వారి కొరకు ఈ లాగున ప్రార్ధించెను.

     '' తండ్రీ.. వీరు ఏమి చేయు చున్నారో వీరెరుగరు గనుక వీరిని క్షమింపు'' మనెను. ( లూకా 6.5 )

      అట్టి ప్రేమను మనమునూ శత్రువుల యెడ చూపవలెను. అప్పుడు మాత్రమే ఒక చెంప మీద కొట్టిన                         రెండవ చెంప చూప వీలగును.

   '' ఆయన మరణము యొక్క సాదృశ్యమందు ఆయనతో ఐక్యము గలవారమైన యెడల ఆయన పునరుత్థానము యొక్క సాదృశ్యమందును ఆయనతో ఐక్యము గలవారమై యుందుము.''(రోమా 6.5)

    ఇట్టి ఐక్యతే మన లక్ష్యము. దీనిని సాధించుటయే మన అంతిమ గమ్యము. క్రీస్తు గా మారిన వాడు

క్రీస్తు యేసు మార్గమైన ప్రేమ వలన తన యొక్క క్రీస్తు స్థితినే అందరిలోను చూడగలడు. ఎందుకనగా

''క్రీస్తే సర్వము మరియు ఆ క్రీస్తే అందరిలోనున్న వాడై యున్నాడు.'' ( కొలస్సి 3.11 )

      అట్టి క్రీస్తు స్థితి అనుభవించు వానికి శరీరానుసారమైన భేదములు కనిపించవు. క్రీస్తు చైతన్యమే సర్వమూ నిండియున్నట్లు కనిపించును. మన వెలుపల, లోపల ఆ క్రీస్తు చైతన్యమే యున్నది.

'' మనము ఆయన యందు బ్రతుకు చున్నాము, చలించుచున్నాము, ఉనికి కలిగి ఉన్నాము.''

                                                                           (అ.పొ.కా. 17.28 )

''ఆయన మనలో ఎవరికిని దూరముగా నున్నవాడు కాదు.'' (అ.పొ.కా. 17.27 )

వాక్యమే దేవుడు కనుకను, ఆ వాక్యము దేవుని యొద్ద ఉండెను. కనుక ఆయన దేవుని వాక్యముగా నుండెను. ఆ దేవుని వాక్యము సజీవమై ....... ప్రాణములను, కీళ్ళను, మూలిగను విభజించు మట్టుకు దూరుచు హృదయము యొక్క తలంపులను, ఆలోచనలను శోధించుచున్నది.'' (హెబ్రి 4.12 )

     ''మనము యేసు క్రీస్తు నందు భద్రము చేయబడి పిలువ బడిన వారము.'' (యూదా 1.1 )

అందువలన మనము క్రీస్తు యేసు నందు ప్రవేశింతుము. ఎందుకనగా

'' దేవుని విషయమై క్రీస్తు యేసు నందు సజీవులుగాను మిమ్మును మీరె యెంచు కొనుడి.''

                                                                                    (రోమా 6.11)

అని వాక్యము మరియు '' తన్ను ఆరాధించు వారు అట్టి వారే కావలెనని తండ్రి కోరుచున్నాడు.''

                                                                                    (యోహాను 4.23)

''పరలోక తండ్రి పరిపూర్ణుడు కనుక మీరును పరిపూర్ణులుగా నుండెదరు. (మత్తయి 5.48)

అందువలన క్రీస్తు యేసు నందు ప్రవేశించినవాడు ఆయన యందు చేర్చుకోబడును.

'' నేను మిమ్మును చేర్చుకొందును.'' (2 కొరింథి 6.18) అని దేవుని వాక్యము. అట్టివారు ఆయన పునరుత్థానములో ఐక్యత పొందిన వారగుదురు. వారికి సంచకరువు ముద్ర వేయబడి, పరలోక రాజ్యమందు వారికి శాశ్వత నివాసము యేర్పాటు జరుగును.

లక్ష్యము, గమ్యము మరియు శరీరాత్మల భేదములను వివరించనిదే మనుష్యుడు తాను మారుటకు ప్రయత్నించడు కదా.. అందువలన మీరు ప్రవచించిన వాక్యము పైవిధముగా స్ఫూర్తి నిచ్చుటకు మీ ద్వారా ప్రభువు కృపావరము మాయందు కలిగినది. ఇట్లు సంభవించుట అను అదృష్టమునకు మీరే కారణమైనందున మీకు అనేకముగా వందనములు తెలియజేయుచున్నాము.

19. అదృష్టవంతులు

19. అదృష్టవంతులు

     అదృష్టవంతులైన మీరు ఏమి చేయవలెను? ''తండ్రి మహిమ వలన క్రీస్తు మృతులలో నుండి యేలాగు లేప బడెనో, ఆలాగే మనమును నూతన జీవము పొందిన వారమై, ఆయన మరణము యొక్క సాదృశ్యమందు ఆయనతో ఐక్యము కలవారమైన యెడల ఆయన పునరుత్థాన సాదృశ్యమందును ఆయనతో ఐక్యము కలవారమై యుందుము.''(రోమా 6:4,5) ''కనుక దేవుని విషయమై క్రీస్తు యేసు నందు సజీవులుగాను మిమ్ములను మీరే యెంచు కొనుడి.''(రోమా 6:11)

    ''దేవుని ప్రేమించిన వారికి అనగా ఆయన సంకల్పము చొప్పున పిలువ బడిన వారికి మేలు కలుగుటకై సమస్తమును సమకూడి జరుగుచున్నదని యెరుగుదుము. వారు తన కుమారునితో సారూప్యము గలవారవుటకు వారిని ముందుగా నిర్ణయించెను. మరియు ఎవరిని ముందుగా నిర్ఱయించెనో వారిని పిలిచెను. ఎవరిని పిలిచెనో వారిని నీతి మంతులుగా తీర్చెను. ఎవరిని నీతి మంతులుగా తీర్చెనో వారిని మహిమ పరచెను'' (రోమా 8:28-30). ''మీరు పరిశుద్ధాత్మలో బాప్తిస్మము పొందెదరు. పరిశుద్ధాత్మ మీ మీదకి వచ్చునప్పుడు మీరు శక్తి నొందెదరు.'' (అపొ.కా.1:5,8).

    ''మీ యొద్ద నుండి పరలోకమున చేర్చుకొన బడిన యీ యేసే ఏ రీతిగా పరలోకమునకు వెళ్ళుట మీరు చూచితిరో, ఆ రీతిగానే ఆయన తిరిగి వచ్చునని ఆయనతో చెప్పెను'' (అపొ.కా.1:11). యేసు యొక్క యీ రాకడ పరిశుద్ధాత్ములైన వారికి పరలోక రాజ్య నివాసమును సిద్ధము చేయును.

    ''ఇదిగో ఇప్పుడే మిక్కిలి అనుకూలమైన సమయము. ఇదిగో ఇదే రక్షణ దినము'' (2కొరింధి 6:2). ''మీరు సమయమును పోనివ్వక సద్వినియోగము చేసికొనుచు, అజ్ఞానుల వలె కాక జ్ఞానుల వలె నడచుకొను నట్లు జాగ్రత్తగా చూచుకొనుడి. ఇందు నిమిత్తము అవివేకులు కాక ప్రభువు చిత్తమేమిటో గ్రహించు కొనుడి. మీ హృదయములలో ప్రభువును గూర్చి పాడుచు, కీర్తించుచు, మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు పేరిట సమస్తమును గూర్చి తండ్రియైన దేవునికి యెల్లప్పుడును కృతజ్ఞతా స్తుతులు చెల్లించుడి'' (ఎఫెసి 5:15-17,19-21).

    ''తండ్రియైన దేవుని నుండియు ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు నుండియు సమాధానము, విశ్వాసముతో కూడిన ప్రేమయు, సహోదరులకు కలుగును గాక! మన ప్రభువైన యేసు క్రీస్తును శాశ్వతమైన ప్రేమతో ప్రేమించు వారికందరికి కృప కలుగును గాక!'' (ఎఫెసి 6:23-24).

ఆమెన్ !

18. కొండ మీద ప్రసంగము

18. కొండ మీద ప్రసంగము

    ''యేసు వారి సమాజ మందిరములలో బోధించుచు (దేవుని) రాజ్యమును గూర్చిన సువార్తను ప్రకటించుచు ప్రజలలోని ప్రతివ్యాధిని, రోగమును స్వస్ధపరచుచు గలిలయ యందంతట సంచరించెను. ఆయన కీర్తి సిరియ దేశమంతట వ్యాపించెను. నానా విధములైన రోగముల చేతను, పీడింపబడిన వ్యాధి గ్రస్తులనందరిని, దయ్యము పట్టినవారిని, చాంద్రరోగులను, పక్షవాయువు గలవారిని వారు ఆయన యొద్దకు తీసికొని రాగా ఆయన వారిని స్వస్ధపరచెను. గలిలయ, దెకపొలి, యెరూషలేేము, యూదయయను ప్రదేశముల నుండియు యోర్దానునకు అవతలనుండియు బహుజనసమూహములు ఆయనను వెంబడించెను.''

అర్ధముః

సమాజ మందిరమనగా ఇంద్రియములతో కూడిన దేహము. మందిరములలో బోధించుట అనగా పరిశుద్థ పరచబడిన హృదయములందు నాటుకొనునట్లు బోధించుట. దేవునిరాజ్యమనగా సర్వవ్యాపకమైన పరిశుద్ధాత్మ. సువార్తయనగా దేవునివాక్యము. వాక్యమే దేవుడు కనుక, సువార్తను ప్రకటించుటయనగా దేవుని ప్రతిష్టించుకొనుట. వ్యాధి అనగా సాతాను ప్రేరణకులోబడుట. రోగమనగా దాని వలన కలిగిన మంచి చెడులకును, మరణమునకు తీర్పు తెచ్చుకొనుట. స్వస్థపరచుటయనగా మరణము నుండి రక్షణనొందుట. గలిలయయనగా అంతఃకరణము, ఆయన కీర్తి సిరియ దేశమంతటా వ్యాపించెను అనగా ఆయన ఆత్మ అందరిలోను, అంతటా వ్యాపించియుండెను. అనగా క్రీస్తు చైతన్యము వ్యాపకమయ్యెను. నానావిధములైన రోగములనగా సుఖదుఃఖములలోను డచిీడవరికి మరణించుటలోనూ పీడింపబడుట. వ్యాధిగ్రస్తులనగా శరీరానుసారులు. దయ్యము పట్టినవారనగా సాతాను వలన భ్రష్టులైనవారు.చాంద్రరోగులనగా మనస్సాక్షి లేనివారు. పక్షవాయువుగలవారనగా ప్రాచీన స్వభావముకలిగిన ఆదాము సంతానము నుండి సంక్రమించిన శరీరానుసారులు. గలిలయ, దెకపొలి, యెరూషలేేము, యూదయయను దేశములు అనగా అంతఃకరణము మరియు ఇంద్రియములు సంచరించుచోటు. యెర్దాను(నది)కి అవతలనుండి యనగా అంతఃకరణ వ్యవహహారప్రవాహమునకు ఆవలనున్న అని అర్ధము. దేవదూతలు అనగా ఇంద్రియాధిష్ఠాన దేవతలు. బహుజనసమూహములు అనగా అనేక విధములైన శరీరానుసారులును, అవిశ్వాసులును, విశ్వాసులును, క్రీస్తుగా మారు మనస్సు నొందినవారును ఆయనను వెంబడించెను.అనగా దేవుని వాక్యనుసారము క్రీస్తు యేసును వెంబడించిరి.

తాత్పర్యముః

       ఇంద్రియములతో గూడిన శరీరము నందున్నట్టి హృదయము నందునాటుకొనునట్లు బోధించుచు, సర్వవ్యాపకమైన పరిశుద్ధాత్మకు సంబంధించిన జ్ఞానమును సువార్తగా ప్రకటించుచు, వారి హృదయములలో దేవుని ప్రతిష్ఠింపజేయుచుండెను.సాతాను ప్రేరణకు లోబడి మంచి చెడు పనులు చేయుట వలన వారికి కలిగిన సుఖ దుఃఖ ఫలితములతోను,మరణముతోను పీడింపబడుచున్నవారికి రక్షణ నొసంగుచుండెను. నరుల అంతఃకరణములందున్న ఆంతర్య పురుషులందరిలోను ఆయన దేవుని ఆత్మగా వ్యాపించుచుండెను. అట్టి వ్యాపించియున్నట్టి క్రీస్తు చైతన్యము ద్వారా రక్షణనొందు నిమిత్తము, అనేకులు వెంబడించసాగిరి. వారిలో సాతాను వలనభ్రష్టమైన వారును, మనస్సాక్షిలేనివారును, ఆజ్ఞాతిక్రమణము వలన పాపులైన ఆదాముసంతానమును, ప్రాచీన స్వభావముగల శరీరానుసారలును గలరు. వీరేగాక, అవిశ్వాసులును, విశ్వాసులును, క్రీస్తుగా మారుమనస్సు నొందిన వారు కూడా ఆయనను దేవుని వాక్యానుసారము వెంబడించిరి.

     ''ఆయన జనసమూహములను చూచి కొండ యెక్కి కూర్చుండగా ఆయన శిష్యులాయన యొద్దకు వచ్చిరి. అప్పుడాయన నోరు తెరచి యీలాగు బోధించసాగెను.'' (మత్తయి 5ః1,2)

అర్ధముః

        ఆయన అనగా క్రీస్తు యేసు. జనసమూహమనగా శరీరానుసారులు,అవిశ్వాసులు,ఆత్మానుసారులు, మారుమనస్సు నొందినవారు. కొండయనగా దైవీస్థానమైన భ్రూమధ్యస్థానముయెక్కి కూర్చుండుట యనగా తన శరీర ఇంద్రియక్రియల నుండి భ్రూమధ్యమునకు యెక్కి తానైన ఆత్మస్థితిలో కూర్చుండుట.ఆయన శిష్యులనగా మారుమనస్సు నొంది,క్రీస్తును సాధించినవారు. నోరు తెరచి బోధించుట యనగా దైవప్రతినిధియైన క్రీస్తు యేసు మాట్లాడుటకు నోరుతెరువగా, తండ్రియే ఆ నోటి ద్వారా బోధించుట.

తాత్పర్యముః

         క్రీస్తు యేసుగా నున్న ఆయన అన్యజనులు, అవిశ్వాసులు, ఆత్మానుసారులు, మారుమనస్సు నొందినవారు. మొదలగువారిని చూచి, తానైన ఆత్మస్థితికి యెక్కి కూర్చుండగా, మారుమనస్సు నొంది క్రీస్తుగా మారినట్టి శిష్యులు మాత్రము ఆయనకును మరియు ఆయన ఆత్మస్థితికిని సమీపముగా రాగలిగిరి. అప్పుడాయన శారీరకముగా నోరు తెరువగా, ఆనోటినుండి తన భ్రూమధ్యమందున్న దైవమే వాక్యానుసారము బోధింపసాగెను. కనుక కొండ మీద ప్రసంగమంతయు దేవుని ప్రత్యక్ష వాక్యము మరియు వేదప్రమాణము. దేవుని వాక్యము బహుజనులందరికినీ అందించబడినప్పటికిని, వారి వారిసాధనను బట్టి వారికవసరమైన మేరకు ఆవాక్యము   వారి అంతరంగ పురుషునికి క్రీస్తు చైతన్యము ద్వారా అందించబడెను. అదృష్టవంతులు వారు ఉన్న స్థితి కంటే ఆపై స్థితిని సాధించుకొనుచున్నారు.

ప్రసంగముః

    ''ఆత్మ విషయమై దీనులైనవారు ధన్యులు పరలోక రాజ్యము వారిది.'' (మత్తయి 5ః3)

అర్ధముః

                                                                                                                                           దీనత్వమనగా సిగ్గు అభిమానములను వదలి,పరులనుండి లోక సంబంధమైన వాని కొరకు యాచించుట. ఆత్మవిషయమై దీనుల అనగా, ఆత్మగా నుండుట కై మరియు పరిశుద్ధాత్మచే అభిషేకించ బడుటకు ఆయనను (దైవమును)అర్ధించుట, అందుకొరకై, శరీరాభిమానము నుండియు, ' నేను,నాది' అనుదాని నుండియు విమోచనము నొందుట. పరలోకరాజ్యమనగా నిత్యము,శాశ్వతమునై,తిరిగి మరణమునకు తీర్పులేకుండట.

తాత్పర్యముః

లౌకిక విషయముల కొరకు గాక, ఆత్మానుభవము, కొరకుశరీరానుసారమైన వాటిని మరియు దేహభిమానమును విడచి, దేవుని కృపావరములకొరకు విశ్వాసముతోను, నిరీక్షణతోను అర్ధించుచు ఓర్పు,సహనములతో ఆ ప్రార్ధనను నిరంతరము కొనసాగించువారే ఆత్మవిషయమై దీనులు. వీరు ధన్యులు. ఎందుకనగా పరలోకరాజ్యము వారిదే, అనగా వారు నిత్యము, శాశ్వతము అయిన దైవస్వరూపులగుదురు మరియు మరణమునకు తీర్పు నుండి రక్షించబడుదురు.

             ''దుఃఖ పడువారు ధన్యులు, వారు ఓదార్చబడుదురు'' (మత్తయి 5ః4)

అర్ధముః    దుఃఖమనగా పశ్చాత్తాపము వలన జనించిన ఆర్తి. ఓదార్చబడుట అనగా పాపము నుండి విమోచనకొరకు రక్షణ.

తాత్పర్యముః పాపేచ్ఛనుండి విడుదల పొందుచు, అంతకుముందు, వారు చేసిన మంచి చెడు క్రియలకు పశ్చాత్తాప పడుట వలన వీరు దేవుని అనుగ్రహమునకు పాత్రులగుదురు. అట్టి పశ్చాత్తాప జనకమైన దుఃఖమే దేవుని కొరకు తపనను. ఆర్తిని కలిగించును. వీరు ధన్యులు, ఎందుకనగా వీరు ఓదార్చబడుదురు. ఈ ఓదార్పు ఆత్మానుభవమునకు త్రోవయగును. శరీరానుసారులు పశ్చాత్తాపమువలన ఆత్మానుసారులగుదురు. తిరిగి శరీరానుసారమైన క్రియలు జరుపరు.అందువలన మారుమనస్సు నొందుదురు. దీనికి ఆయన అనుగ్రహము అవసరమైయున్నది. అట్టిదే ఓదార్పు.

      ''సాత్వికులు ధన్యులు వారు భూలోకమును స్వతత్రించుకొందురు''.(మత్తయి 5ః5)

అర్ధముః సాత్వికులనగా సత్వగుణ సంపన్నులును, దైవమునకు దాసులైయుండు వారును. భూలోకమును స్వతత్రించుకొనుట యనగా పాపము నుండియు, మరణమునకు తీర్పునుండియు విమోచన నొంది ఈ భూమిపైననే బంధములేక జీవించుట.

తాత్పర్యముః తమస్సు వలన దేవుని మరచియుందురు.రజస్సు వలన సాతానుకులోబడి శరీరానుసారక్రియలు జరుపుచుందురు. సాత్వికమైనవారు దైవార్పణ భావముతో ఆత్మానుసారులగుదురు.

కనుక సాధనచే,తమోగుణమును, రజోగుణమును అధిగమించినట్టి సాత్వికులు ధన్యులు. ఎందుకనగా వారు దైవానికిదాసులై ప్రవచనమును గైకొనుటకు సిద్ధపడియున్నారు. అట్టివారు ఇతరులకు సుఖశాంతులనొసంగుచూ, వారును సుఖశాంతులనొందుదురు.ఆత్మ సంబంధమైయుందురు. అందువలనవారికి శరీర, లోకసంబంధమైన వాటియందు ఆసక్తియుండదు. మనలనుచెరపట్టి బంధించువన్నియు శరీరానుసారమే. కాని వీరు ఆత్మానుసారులైైనందున బంధము నుండి విమోచనయై ఈభూలోకమును స్వతత్రించుకొందురు, అనగాదీర్ఘశాంతము నొందెదరు.

   ''నీతి కొరకు ఆకలిదప్పులు గలవారు ధన్యులు,వారు తృప్తిపరచబడుదురు''.(మత్తయి5ః6)

అర్ధముః నీతియనగా ధర్మశాస్త్రమునకు అతీతమగు దేవుని నీతి. ఆకలిదప్పులనగా ఆత్మానుసారముగా నుండి, ఆత్మానుభవము కొరకు తపన, తహ చెందుట, ఆకలియనగా నిరీక్షణ, దప్పికయనగా దేవుని వాక్యము వినవలెనను తహతహ, తృప్తి పరుచుటయనగా దేవుని ఆత్మచే అభిషేకించబడి తపనను చల్లార్చుట.

తాత్పర్యముః సాధకుడైనవారు ఆత్మానుసారము జీవించుచు,ఆత్మానుభవము కొరకు తపనజెందుచు,

దానికొరకు దేవుని సహాయమును పొందుటకు ప్రార్ధన చేయుదురు. వారు తీవ్రమైన ఆకలి,దప్పిక కలిగినప్పుడేలాగు అన్నపానములకై తపించుచుందురో, ఆలాగుననే క్రీన్తు యేసులోనికి ప్రవేశించుటకై తపనపడుదురు. అట్టివారు ధన్యులు. ఎందుకనగా వారు ఆయనయందు చేర్చుకొనబడుదురు. ఇదియే తృప్తిపరచబడుట.

    ''కనికరముగలవారు ధన్యులు,వారు కనికరము పొందుదురు.'' (మత్తయి 5ః7)

అర్ధముః కనికరము అనగా దీనులైనవారిపై కలుగునది. కనికరము పొందుట అనగా కనికరము కొరకు దీనులగుట.

తాత్పర్యముః   కనికరము సాత్వికముకంటే గొప్పది.కనికరము మనస్సులోనుండి జనించునదికాదు.

దేవుని ప్రేమ వలన విశాలపరచబడిన అంత:కరణలో సహజముగా జనించునది కనికరము. శరీరానుసారమైన కారణములు లేకనే అందరునూ ఆత్మీయులేయను స్ధిరమైన భావన కలిగినచో దీనులైన శత్రవుల యందును కనికరము పుట్టును. ఇట్టి హృదయశుద్ధి కలవారు ఆత్మవిషయమై దీనులైనందువలన యేసు క్రీస్తు వారిని కనికరించి తనయందుజేర్చుకొనును. వారు ధన్యులు, కనుక కనికరమనునది క్రీస్తు లోనికి నడిపించును.ఆపై దయామయుడైన ప్రభువు వారిని తన యందు జేర్చుకొనుటవలన కనికరము చూపును.

        ''హృదయ శుద్ధిగలవారు ధన్యులు,వారు దేవుని చూచెదరు.'' (మత్తయ 5ః8)

అర్ధముః హృదయశుద్ధియనగా సంకుచితమైన అంతఃకరణను విశాల పరుచుకొనుట ద్వారా జరుగునది. దేవుని చూచుట యనగా ఆయనను ప్రత్యక్షతపరచుకొనుట.

తాత్పర్యముః ధైర్యముతోను, శోధనతోను, ప్రేమతోను కూడిన ఆత్మానుసారమైన జీవితము వారియొక్క సంకుచితమైన అంతఃకరణ విశాల పరచబడును మరియు హృదయశుద్ధి జరుగును. అట్టివారు ధన్యులు. ఎందుకనగా వారు లోకసంబంధమైన, వాటినుండియు శరీరసంబంధమైన వాటినుండియు విమోచన పొందుదురు మరియు ఆత్మ సంబంధకులగుదురు. కనుక వారి పరిశుద్ధమైన హృదయములలో దైవము యొక్క ప్రత్యక్షతగలుగును.

''సమాధానపరచు వారు ధన్యులు; వారు దేవుని కుమారులనబడుదురు.'' (మత్తయ 5ః9)

అర్ధముః సమాధానమనగా దైవము విషయములోను, దైవసాక్షాత్కారమార్గములోను హృదయపూర్వకవిశ్వాసముగలిగి, దానిని సాధించుకొనుటకు కట్టుబడియుండుట.దేవుని కుమారులనగా, యేసుక్రీస్తును తండ్రి తనకుమారుడని ప్రకటించిన విధముగానే వారును ఆయనతో సమానముగా దేవుని కుమారులనబడుట.

తాత్పర్యముః వారు శరీరానుసారముగాకాక, పరిశుద్ధాత్మలక్ష్యముగా ఆత్మానుసారముగా జీవించుచు,

లక్ష్యముపై చెదరనిగురి కలిగియుందురు మరియు ప్రవచనానుసారము సాధన మార్గముపై ఎట్టి అనుమానములేని వారైయుందురు. ఈవిధమైన నిశ్చయముతో కట్టుబడియుండి నిరీక్షించుటయే సముధానము. వీరు ధన్యులు. ఎందుకనగా వీరు క్రీస్తుయేసునందు ప్రవేశించి, యేసుక్రీస్తునందు చేర్చుకొనబడుదురు. అప్పుడు వీరును ఆయన స్వరూపులై, ఆయనవలే దేవుని కుమారులనబడుదురు.

''నీతి నిమిత్తము హింసింపబడువారు ధన్యులు; పరలోక రాజ్యము వారిది.'' (మత్తయి 5ః10)

అర్ధముః నీతియనగా ధర్మశాస్త్రము వర్తించని అతీతమైన దేవుని నీతి.హింసింపబడుటయనగా క్రీస్తుగా మారుమనస్సునొందినప్పటికిని, పూర్వపుక్రియల వలన కలిగిన ఫలితములు యింకను బాధించుచుండుట. పరలోకరాజ్యమనగా శాశ్వత నివాసము మరియు మరణమునకు తీర్పులేని స్థితి.

తాత్పర్యముః దేవుని నీతికి లోబడిన వారి క్రియలు దేవుని నిర్ణయానుసారముండునని వారికి

తెలిసియుండుదురు.ఇక అవన్నియు వారి నిర్ణయములు ఎన్నటికినికావు గనుక, వారు చేయుపనులు మంచివి గాని, చెడ్డవిగాని, వారికి వర్తించవు. ఇట్టి స్థితిలో క్రీస్తు న్యాయస్థానమందున వారు తీర్పునుండి తప్పించబడిన వారైయుందురు. అయినను పూర్వము వారుచేసిన మంచి చెడు క్రియలు వారి వారి చిత్తములతోనే జరిపించబడుచుండును.వాని ఫలితములు వారిని హింసించుచునే యుండును. ఇట్టి హింసలు,వారిని క్రీస్తుస్థితి యందుండుటకు పరీక్షలని యెంచి,ఇదియును తమమంచికేయని ఊరకయుండువారును,ప్రతిచర్యజరుపుటకు సాతానువలన ప్రేరణ పొందనివారును ధన్యులు.ఎందుకనగా ఇట్టి స్థితిలో వారు శాశ్వతమైన పరలోకరాజ్యనివాసమునకు తగినవారై యుందురు మరియు హక్కుదారులై యుందురు.

''నా నిమిత్తము జనులు మిమ్మును నిందించి, హింసించి మీమీద అబద్ధముగా చెడ్డమాటలెల్లపలుకు నప్పుడు మీరు ధన్యులు; సంతోషించి,ఆనందించుడి,పరలోకమందు మీ ఫలము అధికమగును.ఈలాగున వారు మీకు పూర్వమందుండిన ప్రవక్తలను హింసించిరి.'' (మత్తయి 5:11,12)

అర్ధముఃనా నిమిత్తము అనగా దేవునిఆత్మను సాధించునిమిత్తము. జనులు అనగా సాతాను ప్రేరితజనులు. నిందించి, హింసించి, అబద్ధముగా చెడ్డమాటలెల్ల పలుకుటయనగా విశ్వాసులను లోబరుచుకొనుటకై, వారినిహింసించుచు, దైవమార్గము అసత్యమని తెలుపుచు వెంబడించుట. సంతోషించి, ఆనందించుట యనగా, పూర్వపు మంచిచెడు క్రియల ఫలితములను అనుభవించుట ద్వారా,దేవుని చిత్తమును నెరవేర్చినవారై వారు విమోచనము నొందుచున్నారని సంతోషము. పరలోక మందు ఫలము అధికమగ అనగా,యిట్టి సాధన వారి క్రీస్తు స్థితి చెదరకుండునట్లు వారికిది పరీక్షయని యెంచుట మరియు ఇక వారి సాధన పురోగమించుట.

తాత్పర్యముః దేవుని పరిశుద్ధాత్మచేత అభిషేకించబడుటకు సాధకుడుచేయు ప్రయత్నమునకు సాతాను వలన ప్రేరితులైన జనులు వారిని నిందించుచు, హింసించుచు, దైవమునకు వ్యతిరేకమైన సాక్ష్యములతో ప్రలోభపెట్టుచు,అడ్డుపడుచుందురు.ఇట్టివన్నియు తన హృదయపూర్వక విశ్వాసమునుండి చెదరకుండునట్లు తనను క్రీస్తు నందు ప్రతిష్టితమగుటకు పరీక్షలని యెంచుచుండవలెను. అట్టివారు స్థిరమైయున్నచో వారు ధన్యులు. ఎందుకనగా వారి సాధన పరలోక రాజ్యనివాసమునొందు మార్గమును సరళమగునట్లు అంతకంతకు వృద్ధిచెంది, అధికఫలమిచ్చును. ఇట్టిఫలము సిద్ధించవలెననిన, ఎట్టికఠినమైన హింసలనైనను, పరీక్షలనైనను ఎదుర్కొని, అవియన్నియు తనను పరలోకమునకు జేర్చుటకు అవసరమైనవని తెలిసి సంతోషించుచు, ఆనందించుచు, సాధనను ఉత్సాహముతో కొనసాగించవలెను.

    ''మీరు లోకమునకు ఉప్పై యున్నారు; ఉప్పు నిస్సారమైతే అది దేనివలన సారము పొందును? అది బయట పారవేయబడి మనుష్యులచేత త్రొక్కబడుటకే గాని మరి దేనికిని పనికిరాదు''.

(మత్తయి 5ః13)

అర్ధముః లోకమునకు ఉప్పు అనగా శరీరానుసారమైనవారికి ఆధారమైన తెలివి; నిస్సారమనగా అవివేకము. త్రొక్కబడుటయనగా తిరిగి మరణమునకు తీర్పులోనికి వచ్చుట; పారవేయుటయనగా దేవుని చేరక వ్యర్ధమగుట. దేనికిని పనికిరాదు అనగా మనుష్యుని జన్మ నిరర్ధకమై నరకములోనికి త్రొక్కివేయబడుట.

తాత్పర్యముః ఏపదార్ధమైనను ఉప్పులేనిచో రుచించదు. రుచిలేని పదార్ధమును పారవేయుదుము గాని అనుభవించము. అట్లు పారవేయబడిన పదార్ధములన్నియు మంటిలోనికి త్రొక్కివేయబడును. ఇక అవి దేనికీపనికిరాదు. అటులనే దేవుని ఆత్మచేఅభిషేకించబడుటకు అందరును ఆయనచే నియమింపబడి పిలువబడినవారే. దానినెరుగని వారు అవివేకులు, బుద్ధిహీనులు.కనుక సారవంతమైన ఉప్పు అందరికినీ కావలసియున్నది. వివేకమనగా దేవుని తెలిసియుండి, ఆత్మానుసారముగా జీవించు తెలివి. అట్టి వివేకమను సారవంతమైనఉప్పులేనివారు బుద్ధిహీనులు.వీరి శరీరానుసార జీవితము వ్యర్ధము.వివేకము లేని మనుష్యులు మరణమునకు తీర్పు చెప్పబడుదురు. కావున వీరు దేవునికి దూరముగా విసిరివేయబడినవారును, మరణముచే త్రొక్కబడినవారును అగుదురు.ఉప్పును నిస్సారమనిన,వారి వివేకము లోకానుసారమైనదేగాని దైవానుసారముకానిది. లోకానుసారమైన బుద్ధి సాతానుప్రేరితము మరియు వ్యర్ధము. దైవానుసారమైనబుద్ధి వారి హృదయములను శుద్ధపరచి,వారి ఆత్మలు పరిశుద్ధాత్మచే అభిషేకించబడినట్లు చేయును.

''మీరు లోకమునకు వెలుగై యున్నారు,కొండమీదనుండు పట్టణము మరుగైయుండనేరదు మనుష్యులు దీపము వెలిగించి కుంచము క్రింద పెట్టరు కాని అదియింటనుండు వారి కందరికిని వెలుగిచ్చుటకై దీపస్తంభము మీదే పెట్టుదురు''. (మత్తయ 5ః14,15)

అర్ధముః వెలుగు అనగా ప్రకాశము. కొండమీద నుండు పట్టణమనగా భ్రూమధ్య స్థానము. మరుగై యుండనేరదు అనగా తప్పక అనుభవములోనికి వచ్చును. కుంచము క్రింద దీపము పెట్టుట అనగా ఆ వెలుగువలన ప్రయోజనము లేకుండుట. దీపస్తంభము మీద పెట్టుట అనగా, అంతటను కనబడునట్లు పెట్టుట.

తాత్పర్యముః దేవుని ప్రకాశము నరుల భ్రూమధ్యస్థానమందు వెలుగుచున్నది. అజ్ఞానమను కుంచముచే ఆవెలుగు ప్రకాశము ఇంద్రియములపై బడుటలేదు. అందువలన దేవుని మరుగుపరచెను. అజ్ఞానమను కుంచమును తీసివేసి, ఆవెలుగు అందరకిని కనబడునట్లు దీపమును దీపస్తంభముపై పెట్టినట్లుగా, అజ్ఞానమునువిడచి, భ్రూమధ్యస్థానమును స్థంభముపై నిలబెట్టినచో ఆవెలుగు దేవుని మరుగుచేయదు.అనగా ఆత్మానుభవము కలుగును.

''అడుగుడి మీకియ్యబడును; వెదకుడి మీకు దొరకును; తట్టుడి మీకు తీయబడును; అడుగు ప్రతివాడును పొందును; వెదుకువానికి దొరుకును; తట్టువానికి తీయబడును'' (మత్తయి 7:7,8).

అర్ధముఃఅడుగుటయనగా జ్ఞానముకొరకు అర్ధించుట. వెదుకుటయనగా జ్ఞానముకొరకు వెదకుట. తట్టుట యనగా పరిశుద్ధపరచబడిన హృదయద్వారమును తట్టుట. తీయబడుటయనగా హృదయద్వారము తెరువబడుట. అడుగు ప్రతివాడును పొందుననగా ఆత్మానుభవమును పొందును. వెదుకువానికి దొరకుననగా పరిశుద్ధాత్మకు సంబంధించిన జ్ఞానము లభించును. తట్టువానికి తీయబడుననగా, జ్ఞానముతో వారి హృదయమును శోధించిన, దైవ సాక్షాత్కారమునకు అడ్డుగానున్న తెర తీయబడును.

తాత్పర్యముః ఎవరైతే పరిశుద్ధమైన జ్ఞానముతో ఆయన సాక్షాత్కారము కొరకు ప్రార్ధింతురో, వారికి సత్యము యొక్క అనుభవము అనుగ్రహించబడును. సత్యస్వరూపజ్ఞానము కొరకు అన్వేషించువారికి

ఆ సత్యము అనుభవములో సిద్ధించును. పరిశుద్ధపరచబడిన హృదయ ద్వారమును ఎవరు తట్టగలరో వారికి అక్కడనే దైవసాక్షాత్కారమునకు అడ్డుగానున్న తెరతీయబడును. సమర్ధులైన వారెవరైనను, అట్టిప్రతివానికిని సత్యము, జ్ఞానము, అనుభవము అనునవి తప్పక సిద్ధించును.

''నాశనమునకు పోవు ద్వారము వెడల్పును,ఆదారి విశాలమునై యున్నది.జీవమునకు పోవు ద్వారము ఇరుకును, ఆ దారి సంకుచితమునై యున్నది. దానికనుగొనువారు కొందరే''.

(మత్తయి 7:13,14)

అర్ధముః నాశనమునకు పోవుద్వారమనగా శరీరానుసారము.ఇది సాతాను వలన యేర్పడినది. జీవమునకు పోవు ద్వారమనగా ఆత్మానుసారము. ఇది క్రీస్తుయేసను నరుడైనవాడును, మార్గము, సత్యము, జీవము తానైనవాడును యేర్పాటు చేసిన ప్రేమమార్గము.

తాత్పర్యముః సాతానుచే యేర్పడిన మార్గము వెడల్పును, విశాలమునై యున్నది. అన్యజనులును, అవిశ్వాసులును అయిన అందరికిని ఈ ద్వారము అందుబాటులో నుండి ప్రలోభపెట్టుచున్నది. కాని దీని ప్రవేశమువలన పాపము,నరకము, మరణమునకు తీర్పు మొదలగునవి కలిగి బాధించును. క్రీస్తు యేసును నరుడు తానే మార్గము, సత్యము జీవమునైయుండును. ఈ ద్వారము ఇరుకు, సంకుచితమైయున్నది. ఇందు ప్రవేశించువారు దేవునిచిత్తముగా పరీక్షించబడుదురు.పరీక్షలలో నిందలు,అవమానము, హింసయెదుర్కొందురు.చివరకు సిలువ వేయబడుదురు.అయినను వీటిని లెక్కచేయని ధైర్యవంతులుకొందరే. వారుమాత్రమే ఈ ద్వారమును ప్రవేశించగలరు. ప్రేమ, కరుణ, ఓర్పు, శాంతి, దైవార్పణలతోనిండిన మరియు విశాలపరచబడిన అంత:కరణ గలిగినవారే యీ ద్వారమున ప్రవేశించగలరు.వారు సత్యానుభవమునొందుదురు. అన్యజనులు ప్రవేశించజాలరు.

''ఆ కొండ మీదనుండి దిగి వచ్చినప్పుడు బహుజనసమూహములు ఆయనను వెంబడించెను''. (మత్తయి 8:1)

అర్ధముః కొండదిగుటయనగా తిరిగి శరీరభావన లోనికి వచ్చుట. బహుజనసమూహములనగా అన్యజనులు, అవిశ్వాసులు, విశ్వాసులు, వెంబడించుటయనగా శరీరానుసారముగా వెంబడించుట.

తాత్పర్యముః యేసుప్రభువు తన దైవీస్థితి నుండీ దిగి వచ్చెను.ప్రవచనము పూర్తి అయ్యెను. ఇప్పుడు ఆయనను శరీరానుసారులు వెంబడించసాగిరి.ప్రవచనమును మాత్రము ఆయన శిష్యులైనవారు మాత్రమే వెంబడించిరి.ప్రభువు యొక్క ప్రవచనమునకు లోబడినవారు, వారి వారి స్థితులను బట్టి తెలిసికొని, కొంతవరకు మార్పుచెందిరి.ఆయన మహిమను గుర్తించినవారు ఆశతో వెంబడించిరి. వ్యాధులనుండియు, రోగముల నుండియు విమోచన కొరకు క్రియామూలమైన విశ్వాశముతో వెంబడించిరి. ప్రవచనము ప్రకారము వెంబడించినవారు కొందరే. వారందరును కలసి బహుజనులుగా వారికి సాధ్యమైన పద్ధతిలో వెంబడించి తగిన ఫలితమును పొందిరి.

17. ఆశీర్వాదము

                    17. ఆశీర్వాదము

    అన్యజనులకు విశ్వాసము కలుగునట్లును, విశ్వాసులు క్రీస్తుగా మారుటకును, క్రీస్తైన వాడు పరిశుద్ధ పరచుటకును ప్రభువు ద్వారాను, అపొస్తలుల ద్వారాను మనము దేవుడైన తండ్రిచేత ఆశీర్వదించ బడి యున్నాము.

    ''ఆత్మ మిమ్ము పరిశుద్ధ పరచుట వలన, మీరు సత్యమును నమ్ముట వలనను, రక్షణ పొందుటకు దేవుడు ఆది నుండి మిమ్మును ఏర్పరచు కొనెను.''(2థెస్స 2:13) యేసు క్రీస్తు యొక్క మహిమను(చైతన్యమును) పొంద వలెనని ఆయన అపొస్తలుల సువార్త వలన మిమ్మును పిలిచెను. మరియు ''మీ హృదయములను ఆదరించి, ప్రతి సత్కార్యమందును ప్రతి వాక్యమందును మిమ్మును స్థిర పరచు గాక!'' (2థెస్స 2:17). దేవుని యందలి ప్రేమయు క్రీస్తు చూపిన ఓర్పును కలుగునట్లు ప్రభువు మీ హృదయములను ప్రేరేపించును గాక!

    హృదయములను ఆదరించుట అనగా పరిశుద్ధాత్మ సత్యమని విశ్వసించుట, మరియు మనస్సునకు సంబంధించిన వన్నియు సాతాను సంబంధమైన అజ్ఞానము అని వాటిని విడచుట ఈవిధముగా హృదయములను ఆదరించ గలరు. సత్కార్యమనగా శాశ్వతమైన దేవుని తెలిసికొను సాధన. దీని వలన హృదయ ద్వారములు తెరువ బడును. ఈ ద్వారములు తెరువ బడినచో దేవుని ప్రతి వాక్యము మనయందు స్థిరపడును. అప్పుడు మాత్రమే ఆయన యందు చేరగలము. అందు కొరకు మన హృదయములు స్పందించ వలెననియు ఆయన అనుగ్రహమే కావలెను. ఇట్టి ఆశీర్వాదమే మనకు లభించుచున్నది.

    ''సమాధాన కర్తయగు ప్రభువు తానే ఎల్లప్పుడును ప్రతి విధము చేతను మీకు సమాధానము అనుగ్రహించును గాక!'' (2థెస్స 3:16). ''పరిపూర్ణతకు అనుబంధమైన ప్రేమను ధరించు కొనుడి. క్రీస్తు అనుగ్రహించు సమాధానము మీ హృదయములలో ఏలుచుండును గాక!'' (కొలస్సి- 4: 14,15)

    సమాధాన కర్త యనగా లక్ష్యమే తానయిన వాడును, అనుగ్రహించు వాడును అయియున్నవాడు. అన్నియు ఆయన వల్లనే కలిగి, ఆయన చేతనే జరుపబడుచున్నవని తెలిసి, సాతానుకు లోబడక ఉండునట్టి సాధకుని సంసిద్ధతను బట్టి ఆయన క్రీస్తు యేసుగా మేలు కొలుపుట అనెడి సమాధానము నిచ్చు కర్తగా నున్నాడు. ఈ విధముగా సాధనా సంపత్తి కలిగి, హృదయ పూర్వక విశ్వాసులైన సాధకులకు సదా ఆయన ఆశ్వీర్వాదము అందుచున్నది.

16. ధైర్యము - శోధన

16. ధైర్యము - శోధన

     ''యేసు మన కొరకు ప్రతిషఙ్ఠంచిన మార్గము, అనగా నూతనమైనదియు, జీవము గలదియు ఆయన శరీరము అను తెర ద్వారా యేర్పరచ బడినదియు నైన మార్గము'' (హెబ్రి 10:19). దీని ప్రవేశమునకు దైర్యము కలిగి ఉండుము. ''కాబట్టి నీవు దైర్యము తెచ్చుకొని నిబ్బరము కలిగి నీ దేవుడైన యెహోవా అప్పగించిన దానిని కాపాడి ఆయన మార్గమును అనుసరించిన యెడల నీవు ఏ పనిని పూనుకొనినను ఎక్కడ తిరిగినను అన్నిటిలో వివేకముగా నడచు కొందువు'' (1రాజులు 2:2-3).

    ధైర్యముతో శోధన చేయ వలెను. శరీర శ్రమలును, మానసిక వేదనలును కలుగుచున్నను, ధైర్యముతో ప్రేమతో సత్క్రియలు జరుప వలెను. శోధన చేయుటకు కావలసిన వివేకము ప్రేమలు ధైర్యము మూలముగా వచ్చును.

    ''దేవుని వాక్యము సజీవమై బలము కలదై రెండంచులు గల యెటువంటి ఖడ్గము కంటె వాడిగా ఉండి, ప్రాణములను, కీళ్ళను, మూలిగను విభజించు నంతమట్టుకు దూరుచు హృదయము యొక్క తలంపులను, ఆలోచనలను శోధించుచున్నది''. (హెబ్రి 4:12).

    దేవుని వాక్యము దేవునికి సూచకము. దేవుడు తాను సృష్టించిన ప్రతి అణువులోను చొచ్చుకొని వ్యాపకమై యున్నాడు. మనుష్యులలో కనుపించు అవయవములలో నుండి, కనిపించని ఇంద్రియములలోనికిని, హృదయములోనికి చొచ్చి వాని తలంపులను, ఆలోచనలను శోధించుచున్నాడు. మనమును యీ జ్ఞానముతో ప్రేరణ కలిగినచో మనలో గొప్ప శోధన కలుగును. శోధన ఫలితముగా దీర్ఘ శాంతమును పొందెదము. అది ప్రేమమయమై క్రీస్తుగా మార్చును. ఇదియే ఆరాధన.

    ''అట్టి స్వేచ్ఛారాధన విషయములోను దేహ శిక్షణ విషయములోను జ్ఞాన రూపకమైనవని యెంచ బడుచున్నవే గాని శరీరేచ్ఛా నిగ్రహ విషయములో ఏ మాత్రము ఎన్నిక చేయదగినవి కావు'' (కొలస్సి 2:23). శరీర విషయములను త్యజించుటకు ధైర్యము కావలెను. అట్టి ధీరునికి సంబంధించిన పూర్వ దుష్క్రియ ఫలితములు చెల్లి పోవును.

    ''వారి పాపములను వారి అక్రమములను ఇక ఎన్నటికి జ్ఞాపకముంచు కొననని ప్రభువు చెప్పుచున్నాడు'' (హెబ్రి 10:17).

    ''ఎవడైనను క్రీస్తునందున్న యెడల వాడు నూతన సృష్టి, పాతవి గతించెను'' (2కొరింథి 5:17). ''కాబట్టి యిప్పుడు క్రీస్తు యేసు నందున్నవారికి ఏ శిక్షావిధియు లేదు. క్రీస్తు యేసు నందు జీవమునిచ్చు ఆత్మ యొక్క నియమము పాప మరణముల నియమము నుండి విడిపించును'' (రోమా 8:1). ఇదియే తీర్పు నుండి సంపూర్ణ రక్షణ మరియు నిత్యజీవమైన సత్యము.

    క్రీస్తు నందున్నవాడు ఆత్మగా నున్నాడు. ఆత్మానుసార జీవనమునకు గమ్యము ఆత్మగా నుండుటయే. ఇట్టివాడు క్రీస్తు అనబడును. క్రీస్తుగా మారిన వానికి పాతకర్మల వలన కలుగు మంచి చెడుల ఫలితము ఉండదు. ఈ ఫలితమునకు క్రీస్తు న్యాయస్థానమందు తీర్పు తీర్చబడదు. పాతవి గతించినవే. పవిత్రమైనవాడే క్రీస్తైనందున, అట్టి క్రీస్తుది నూతన జన్మ. ఈ రెండవ జన్మ నొందిన వానికి పాపము అంటదు, మరణమునకు తీర్పు తీర్చ బడడు. పాపము వలన కలిగినట్టి శరీర భావము నుండి విముక్తుడైనందున ఇతడు దిగంబరాత్మ. ఇతడు శరీరమును ధరించినను, ధరించని వానితో సమానము, ఎందుకనగా, అతని క్రియలు శరీరానుసారము కాదు.

    ఇట్టి దిగంబరాత్మగా నున్న వాడైననే అతనిపై పరిశుద్ధాత్మ కుమ్మరించ బడును. ఇతడు వెనువెంటనే క్రీస్తుయేసు నందు ప్రవేశించును. నూతన జన్మ వలన క్రీస్తుగా మారిన వాడు చేరు చోటు క్రీస్తు యేసు. తండ్రి నుండి, తండ్రి పోలికన శరీరధారియై వచ్చినవాడు యేసు క్రీస్తు. ఈ రెండును ఒక్కటియే. ఆరోహణ, అవరోహణ మార్గమును బట్టి ఇవి రెండుగా నున్నవి. అనగా తండ్రి నుండి దిగిన స్థితి యేసుక్రీస్తు, మరియు తండ్రి స్థితికి చేర్చుకొన బడిన వాడు క్రీస్తు యేసు. ఈ రెండును ఐక్యత చేయ బడిన స్థితిలో ఒక్కటియే. ఈ విధముగా క్రీస్తుయేసునందు ప్రవేశించిన వానిని యేసు నందు సారూప్య పరచి, చేర్చుకొనును. ఆయన పరిశుద్ధాత్మగానే యున్నాడు. ఇప్పుడు సాధకుడు కూడా పరిశుద్ధ పరచబడినందున, ఈ నూతన జన్మలో పరిశుద్ధాత్మగా మారిన వాడయ్యెను. సాధకుడు ఆయనతో సమానమయ్యెను. ఇద్దరును ఆ ఒక్క పరిశుద్ధాత్మయే.

    ఇదియే ఆయన యొక్క పవిత్ర జననముతోను, జీవముతోను ఐక్యత పరచుకొనుట. సిలువపై మరణించి, పునరుత్థానమైన ''క్రీస్తుయేసు'' ''క్రీస్తు''గా మరణించి ''యేసు''గా పునరుద్ధరించ బడెను. దీని సాదృశ్యముగా సాధకుడు ఆయన సారూప్యమగును.

    కనుక క్రీస్తుగా మరణించిన క్రైస్తవుడు ఇక జన్మించడు. దీనినే మరణము జయించిన క్రీస్తు అందురు. క్రీస్తుగా '' ఒకే జన్మ, ఒకే మరణము''.

    పరిశుద్ధాత్మ అయిన సాధకుడు సంచకరువు అను ముద్రను పొంది, ఆయన రెండవ రాకడలో పరలోక రాజ్యమందు స్థిరమగును.

శోధన

1. నిజమైన అస్థిత్వము :- దేవుడు ఒక్కడే ఉనికి కలిగి యున్నాడు. అనంతుడు, శాశ్వతుడు, నిత్యుడు, సత్యము, పరిశుద్ధుడు అయి ఉన్నాడు. రెండవది ఏదియు లేక ఒక్కటిగా నున్నది దేవుడు ఒక్కడే. ఇదే నిజమైన అస్ధిత్వము.

2. నిజమైన ప్రేమ :- అందరిలోను, అన్నింటిలోను నివసించి యున్న అనంతమైన ఆ దేవుని తెలిసి కోవాలనియు, ఆయనలో ఏకత్వము పొందాలనియు తపన పడుటయే నిజమైన ప్రేమ.

3. నిజమైన త్యాగము:- ప్రేమించడ మంటే ఏదైనా పొందుట కొరకు కాదు. ప్రేమ కొరకు సర్వము అర్పించుటయే ప్రేమ. అందు వలన దేవుని ప్రేమించుట అనగా మన శరీరము, ప్రాణము, మనస్సు, అధికారము, ఆరోగ్యము, తుదకు జీవిత సర్వస్వము త్యాగము చేయుటయే. అదియే నిజమైన త్యాగము.

4. నిజమైన పరిత్యాగము:- నేను మాత్రముండి పై విధముగా చేసినదే త్యాగము. కాని నేను సహితము లేకుండా పోయి, దేవునిలో కరిగి పోవుట నిజమైన పరిత్యాగము.

5. నిజమైన జ్ఞానము:- సర్వ వ్యాపకమైన దేవుడు మంచి వారి యందును, చెడ్డ వారి యందును, సర్వజీవుల యందు ఉనికి కలిగియు, ఏకత్వముగా ఉన్నాడని అనుభవించు జ్ఞానమే నిజమైన జ్ఞానము.

6. నిజమైన నిగ్రహము:- శరీరానుసారమైన వన్నియు సాతాను సంబంధమైనవని యెంచి, చలించక, ఆత్మానుసారముగా జీవించుటయే నిజమైన నిగ్రహము.

7. నిజమైన సర్వార్పణ:- సాతాను వలన కలిగిన ఎట్టి విపత్తులలో నైనను, మనస్సును చలింపనీయక, మనస్సును సమతూకములో నుంచుచు, దేవుని ఇచ్ఛను ఎదిరించని విశ్వాసముతో ఎల్లప్పుడును సంతోషముగా నుండుచు, ఇంకనూ దేవుని ప్రేమించు చుండుటను విడువనిదే నిజమైన సర్వార్పణ

15. ప్రేమ మార్గము

15. ప్రేమ మార్గము

    క్రీస్తు యేసు సాదృశ్యములో ఆయన మార్గమైన ఓర్పు, సహనము, ప్రేమ, నిరీక్షణలతో మనము ఆయనతో ఐక్యత పరచుకొన వలెను. అందరిలో ఆయనను దర్శించుటకు, నిజమైన విశ్వాసము మనలో కలుగ వలెను. అయినను ఆ విశ్వాసము మనలో కలుగ వలెననిన ప్రేమ ద్వారా మన హృదయములను విశాల పరచుకొనవలెను, మరియు సంకుచితత్వమును వీడ వలెను.

    ఎందుకనగా ''ప్రకృతి సంబంధితమైన మనుష్యుడు దేవుని ఆత్మ విషయములను అంగీకరింపడు, అవి అతనికి వెఱ్ఱితనముగా ఉన్నవి. అవి ఆత్మానుభవము చేతనే వివేచింప దగును, గనుక అతడు వాటిని గ్రహింపజాలడు.'' (1కొరింథి 2:14) అందు వలన అతని హృదయము సంకుచితముగా నున్నంత వరకు అతడు వాటిని గ్రహింప నేరడు.

    ఇంకను ''ప్రకృతి సంబంధమైన శరీరముగా విత్తబడి, మహిమ గలదిగా లేపబడును. బలహీనమైనదిగా విత్తబడి, బలమైనదిగా లేపబడును. ప్రకృతి సంబంధమైన శరీరము ఉన్నది కనుక ఆత్మ సంబంధమైన శరీరమున్నది,ఆత్మ సంబంధమైన శరీరము కూడా ఉన్నది. ఆదాము మొదటి మనుష్యుడు జీవించు ప్రాణి ఆయెను. కడపటి ఆదాము జీవింపజేయు ఆత్మ ఆయెను. ఆత్మ సంబంధమైనది మొదట కలిగినది కాదు, ప్రకృతి సంబంధమైనదే మొదట కలిగినది, తరువాత ఆత్మ సంబంధమైనది. మొదటి మనుష్యుడు భూసంబంధియై మంటినుండి పుట్టినవాడు, రెండవ మనుష్యుడు పరలోకము నుండి వచ్చినవాడు. మంటి నుండి పుట్టిన వాడెట్టి వాడో మంటి నుండి పుట్టినవారు అట్టివారే. పరలోక సంబంధి యెట్టి వాడో పరలోక సంబంధులును అట్టి వారే. మరియు మనము మంటి నుండి పుట్టిన వాని పోలిక ధరించిన ప్రకారము పరలోక సంబంధి పోలికయు ధరింతుము'' (1కొరింథి 15 : 14- 49).

    కావున మనకు తెలియుచున్నదేమనగా మంటి నుండి వచ్చిన శరీరమును ధరించి, శరీరమే నేను అనుచున్న మనుష్యుడు, ఆత్మానుసారము జీవించుచు, చివరకు ఆత్మానుభవమునొందుటకు దేవునిచే నియమించ బడెను. ఇది జగత్తుకు పునాది వేయబడక మునుపే ఆయనచే ప్రణాళిక వేయ బడెను. కనుక మనుష్యుడు, తాను పరలోక సంబంధి పోలికయు ధరించుటకు ఆశీర్వదింపబడి యుండెను. దీని కొరకు మనుష్యుడు వ్యక్తిగత శరీరమే నేను అనుభావము వలన కలిగిన స్వార్ధముచే బంధించ బడెను. ఇదియే అతని యొక్క అంత:కరణమును సంకుచిత పరచెను. అతని హృదయము పరిశుద్థము కావలెననిన, అతని సంకుచిత్వము నశించ వలెను. దీనికి క్రీసుయేసు ఏర్పరచిన ప్రేమ మార్గమే శరణ్యము. ప్రేమ వల్లనే స్వార్ధము నశించును. ప్రేమ వల్లనే త్యాగమును, త్యాగము వలన విశాల భావమును కలుగును మరియు హృదయము శుద్ధమై సమిష్టి భావన కలుగును. ఇదియే మనలను సాధారణ ప్రేమ ద్వారా దివ్య ప్రేమకు మార్చి చివరకు దైవమే యగుటకు త్రోవ చూపును.

    అందరు దేవుని బిడ్డలమే. అందు వలన మనమందరమును సహాదరులము. క్రీస్తు విషయమై ప్రేమ ద్వారా మనమందరము ఏకమై ఉన్నాము. అందువలన నా వారు ఇతరులు అను భేదముగాని, మిత్రులు, శత్రువులు అను భేదముగాని ఉండరాదు. ఈ యేకత్వ భావమును క్రీస్తు చూపిన ప్రేమ తోనే సాధించ గలము. వ్యక్తిగతమైన భావనను వేరు పరచును, ఆత్మ విషయముగా చూచినచో వ్యక్తిత్వము నశిఙంచి, ప్రేమ కల్గును. ప్రేమలో ఆత్మ అభిషేకింప బడును. అది పరిశుద్ధాత్మగా పరిణమించును. ఇదియే మనకు క్రీస్తు అందించిన ప్రేమ మార్గము.

    ''సహోదర ప్రేమ విషయములో ఒకని యందొకరు అనురాగము కలవారై, ఘనత విషయములో ఒకనినొకడు గొప్ఫగా ఎంచుకొనుడి. ఆసక్తి విషయములో మాంద్యముకాక ఆత్మయందు తీవ్రత కలవారై ప్రభువును సేవించుడి. నిరీక్షణ కలవారై సంతోషించుచు శ్రమయందు ఓర్పు కలవారై, ప్రార్థన యందు పట్టుదల కలిగి ఉండుడి. పరిశుద్ధుల అవసరములలో పాలు పొందుచు, శ్రద్ధగా ఆతిథ్యము యిచ్చుచుండుడి. మిమ్మును హింసించు వారిని దీవించుడి. దీవించుడి గాని శపించ వద్దు. సంతోషించు వారితో సంతోషించుడి. ఒకనితో ఒకడు మనస్సు కలిసి యుండుడి. హెచ్చు వాటి యందు మనస్సుంచక తగ్గు వాటి యందు ఆసక్తులై ఉండుడి. మీకు మీరే బుద్ధిమంతులమని అనుకొనవద్దు. మనుష్యులందరి దృష్టికి యోగ్యమైన వాటిని గూర్చి ఆలోచన కలిగి ఉండుడి. సమస్త మనుష్యులతో సమాధానముగా ఉండుడి. నీ శత్రువు ఆకలిగొని ఉంటే అతనికి భోజనము పెట్టుడి. కీడు వలన జయింప బడక మేలు(ప్రేమ) చేత జయించుము.'' (రోమా 12:10-21) ఓర్పుతో ఉగ్రతకు చోటిచ్చిన అన్ని దుష్క్రియలకు (నీవుగాక) ప్రభువే ప్రతిఫలమిచ్చు వాడగును శిక్షించుట క్రీస్తు ప్రేమికుల పని కాదు.

    క్రీస్తు ప్రేమికులు శత్రువునైనను శిక్షించ పూనుకొనక మేలునే చేయ వలెను. ''ఎదిరించు వారు తమ మీదకు తామే శిక్ష తెచ్చుకొందురు'' (రోమా 13:2). వారు క్రీస్తు స్థితిలో నుండక తీర్పునకు లోబడుదురు. కనుక ప్రేమయే తీర్పు నుండి రక్షించును. సర్వము తానే అయిన దేవుని యందు మనమున్నాము, మనందరిలో ఆయన ఉన్నాడు. ప్రేమచేత ఆయన సాదృశ్యములో మనలను ఐక్యత పరచుకొనుటయే ప్రేమకు ముఖ్యాంశము. ప్రేమ చేత అంత:కరణ మందున్న సంకుచితత్వము విమోచన పొందును. అప్పుడు హృదయ మందు క్రీస్తు స్థిరమగును. ''క్రీస్తయిన వానికి శరీరమొక్కటే, ఆత్మయు ఒక్కడే, ఆ ప్రకారము మీ పిలుపు విషయమై యొక్కటే నిరీక్షణ యుండుటకు పిలువ బడితిరి. ప్రభువు ఒక్కడే, విశ్వాసము ఒక్కటే, బాప్తిస్మమొక్కటే, అందరికి తండ్రియైన దేవుడొక్కడే. ఆయన అందరికి పైగా ఉన్నవాడై, అందరిలోను వ్యాపించి అందరిలో ఉన్నాడు. అయితే మనలో         పతివానికి క్రీస్తు అనుగ్రహించు వరము యొక్క పరిమాణము చొప్పున కృప యియ్యబడెను.''(ఎఫెసి 4:4-7). కృపా వరమెట్లనిన, అన్యజనులకును, క్రియా మూల విశ్వాసులకును ముందుగా వివేకమునిచ్చును. హృదయ పూర్వక విశ్వాసులకు క్రీస్తు స్థితిని అనుగ్రహించును. క్రీస్తు యేసు నందున్న వానిని పరిశుద్ధ పరచును. పరిశుద్ధాత్మ అయిన వానికి పరలోక రాజ్య నివాసమును అనుగ్రహించును. ఇట్లు సాధన చేయువాని వాని ఆధ్యాత్మిక పరిమాణముల చొప్పున వానికి కృప యియ్యబడును.

    ''కాబట్టి ఆగ్రహభయముల బట్టి మాత్రము కాక మనస్సాక్షిని బట్టి లోబడి ఉండుట ఆవశ్యకము'' (రోమా 13:5). ఎందుకనగా ఆగ్రహ భయములు శరీరమూలము, మనస్సాక్షి ఆంతర్య పురుషుడుగా సత్క్రియలు జరుపును. మనస్సాక్షి కలవారికి ప్రేమ సహజము. ''అందువలన ఒకనికొకడు ప్రేమించుట విషయములో తప్ప మరేమియు ఎవరికిని అచ్చి ఉండవద్దు. మరి యే ఆజ్ఞ అయినను ఉన్న యెడల అదియు నిన్ను వలె నీ పొరుగు వానిని ప్రేమింప వలెనను వాక్యములో సంక్షేపముగా యిమిడి ఉన్నది. ప్రేమ పొరుగువానికి కీడు చేయదు కనుక ప్రేమ కలిగి ఉండుట ధర్మశాస్త్రమును నెరవేర్చుటయే'' (రోమా 13:8-9).

    క్రీస్తైన వాడే నిజమైన ప్రేమ కలిగి యుండును. ఎందుకనగా క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రమునకు సమాప్తియై ఉన్నాడు. ఆ పైన దేవుని నీతిని అందుకొనుటకు ప్రేమ తోడ్పడును. ధర్మశాస్త్రము లౌకికాత్మ సంబంధము. నీతియందుండుట క్రీస్తు సంబంధము. లౌకికాత్మ ప్రేమ స్వార్థ పూరితము, క్రీస్తు ప్రేమ త్యాగమయ మైనది. దేవుడు తన్ను ప్రేమించిన వారికొరకై ఏవి సిద్ధ పరచెనో అవి దేవుడు వాటిని తన ఆత్మ వలన బయలు పరచి ఉన్నాడు. ''దేవుని వలన మనకు దయ చేయ బడిన వాటిని తెలిసికొనుటకై మనము లౌకికాత్మను కాక దేవుని వద్ద నుండి వచ్చు ఆత్మను పొందియున్నాము'' (1కొరింధి 2:13).

    దేవుని ఆత్మయే అంతటను నిండి ఉన్నది. అందు వలన మనుష్యుల ఆత్మగాఉన్నది కూడా దేవుని ఆత్మయే. దీని మహిమ వలన మనుష్యులందు ఆంతర్య పురుషునిగా, సత్యమును, ప్రేమను, సుఖమును కోరువాడై ఉన్నాడు. కాని ఆంతర్య పురుషుని ప్రబోధ వినక, సాతాను సంబంధమైన అజ్ఞానములో పడి మంచి చెడుల కర్మలు చేయుచు, మరణమునకు సిద్ధ పడుచున్నాడు. మంచి చెడుల ఫలితములున్ను, మరణమున్ను బాహ్య పురుషునికేగాని, ఆత్మకు కాదు. ప్రవచనములన్నియు దీనినే తెలుపుచున్న వాక్యములే. కనుక ''ఆయన వాక్యమును ఎవడు గైకొనునో వానిలో దేవుని ప్రేమ నిజముగా పరిపూర్ణమాయెను. ఆయన యందు నిలిచి యున్నవాడనని చెప్పుకొను వాడు ఆయన ఏలాగు నడుచుకొనెనో ఆలాగునే తానును నడుచుకొన బద్దుడై యున్నాడు'' (1యోహాను 2:5-6). ఇదియే ప్రభువైన యేసు క్రీస్తు సాదృశ్యముగా మనము ఐక్య పరచుకొనుచు నడుచుట. నీ ప్రేమ పరిపూర్ణ మెట్లగుననిన, ''నీదేవుడైన ప్రభువును నీ పూర్ణ హృదయముతోను, నీ పూర్ణ మనస్సు తోను, నీ పూర్ణ శక్తితోను, నీ పూర్ణ వివేకముతోను ప్రేమింప వలెననియు, నిన్ను వలె నీ పొరుగు వానిని ప్రేమింప వలెననియు వ్రాయ బడియున్నది'' (లూకా 10: 27).

    పూర్ణ హృదయమనగా శరీరము వలనను లౌకిక విషయముల వలనను ఉద్వేగము చెందని హృదయము. పూర్ణ మనస్సనగా దుర్నీతి, దుష్క్రియలకు తావులేక మనస్సాక్షిగా నుండు మనస్సు. పూర్ణ శక్తి యనగా ఓర్పు, సహనము, శాంతి, నిరీక్షణలను కలిగి ఆగ్రహ భయములులేని నిగ్రహ శక్తి. పూర్ణ వివేకమనగా ఉగ్రత దినమందు తీర్పునకు కారణమగు దుష్క్రియలకు దూరమై, సత్క్రియలు మాత్రము జరుపుటకు నిశ్చయతనొందిన బుద్ధి, మరియు ప్రభువు నందు విశ్వాసము వలన పక్షపాత బుద్ధి లేక అందరిని ప్రేమతో తనలో ఐక్యత పరచుకొను వివేకము. ప్రేమ ఘనమైనదియు, శ్రేష్ఠమైనదియు కావలెనని ప్రభువు మనలనందరిని ఏకరీతిగా ఎట్లు ప్రేమించెనో, మనమును ఆ రీతిగా పొరుగు వారిని ప్రేమించుటలో ఎక్కువ తక్కువలు ఉండరాదు.

    ''శాశ్వతమైన ప్రేమతో నేను నిన్ను ప్రేమించుచున్నానని'' యెహోవా చెప్పెను. (యిర్మియా 31:3). అట్టి ప్రేమ స్వరూపుడైన యెహోవా తండ్రియై తన కుమారుని ప్రేమ మార్గముగా చేసి మన కొరకు పంపెను. కుమారుడైన యేసు క్రీస్తు ప్రేమ, కరుణలను వ్యక్త పరచి, బోధించి, సాదృశ్య పరచుకొనమని, మనకు మార్గముగా నుండెను. తనను సిలువపై మరణించునట్లు జేసిన వారిని, అవమాన పరచిన వానిని క్షమించ మని తండ్రిని వేడుకొని క్రీస్తు యేసు నిజమైన ప్రేమ అనగా నెట్టిదో నిరూపించినాడు. '' తండ్రీ! వీరు ఏమి చేయుచున్నారో వీరెరుగరు గనుక వీరిని క్షమింపు'' మనెను (లూకా 23: 34). తండ్రి ప్ర్రేమ, ప్రభువు వెల్లడించిన ప్రేమయు, శ్రేష్ఠమై నట్లే మనమును ప్రేమను వృద్ధి చేసికొన వలెను.

    ''నేను మిమ్మును ప్రేమించినట్లే మీరును ఒకరినొకరు ప్రేమింప వలెను. మీరు ఒకని యెడల ఒకడు ప్రేమింప గలవారైన యెడల దీనిని బట్టి మీరు నా శిష్యులని అందరు తెలిసికొందురు'' (యోహాను 13:34-35). శిష్యులు వ్యక్త పరచు ప్రేమను అన్యజనులు ఆదర్శముగా తీసికొని, అట్టి ప్రేమలో ప్రభువును దర్శించ గలరు. క్రీస్తు ప్రేమయనిన ఎట్టిదో వీరి వలన అందరును తెలిసికొందురు. ఇదియే క్రీస్తు మార్గము మరియు ప్రేమ మార్గము. దీనిచే హృదయములు తట్ట బడును. పరిశుద్ధాత్మ వారిపై కుమ్మరించ బడును.

దేవుని ప్రేమించుటకు ఏమి చేయ వలెను?

అందరూ ఆత్మీయులే అనగా ఆత్మ సంబంధులేగాని, శరీర సంబంధులైన అన్యజనులు కాదు. శరీరములుగా తాను, పరులు అను భేదముండును గాని, ఆత్మ సంబంధులకు అట్టి భేదము ఉండదు. ఆత్మానుసారులైన వారు ఆ భేదమును ప్రేమ ద్వారా పోగొట్టు కొన వలెను. అదియే దేవుని ప్రేమించి నట్లు. ఈ విధముగా ఏకత్వానుభవమును పొంది క్రీస్తుగా మారుదురు.

1. తోటి మానవుని ప్రేమించుటయే దేవుని ప్రేమించుట.

2. మన ఆత్మీయుల పట్ల మన కెట్టి సద్భావము ఉండునో, పరుల పట్ల కూడా అట్టి సద్భావమున్నచో మనము దేవుని ప్రేమించి నట్లే. (సద్భావమనగా రెండుగా లేని ఏకత్వ భావన).

3.పరులలో దోషములను ఎంచుటకు బదులుగా మనలోని గుణదోషమును పరిశీలించుకొని నివారించు కొనినచో దేవుని ప్రేమించి నట్లే. (గుణ మనగా రజోగుణము, తమో గుణము, సత్వ గుణము).

4.మన సహాయమునకై పరులను దోచుకొనుటకు బదులు, పరుల సహాయమునకై మన స్వార్ధమును దోచి పెట్టినచో ( అనగా త్యాగము చేసినచో ) దేవుని ప్రేమించి నట్లే. (సత్వగుణము).

5.మనకు ప్రాప్తించిన దానిని దేవుని ఇచ్ఛగా అంగీకరించుచూ, ఓర్పుతో సంతృప్తితో, సంతోషముగా నున్నచో దేవుని ప్రేమించి నట్లే. (విషయ సమత్వము).

6. పరుల కష్టసుఖములను తన కష్ట సుఖములుగ భావించుచు, చేయ వలసిన సహాయమును చేయుచూ, సంతోషముగా నున్నచో దేవుని ప్రేమించి నట్లే. (శుద్ధ సత్వము).

7.దేవుని సృష్టిలో ఏజీవికైనను హాని చేయక, అన్నిటి యందును, దేవుని ఉనికిని భావించుచున్నచో అదియే భక్తి , అదియే విశ్వాసము, అదియే ఆరాధన. ఇట్లు ఉదయించిన ప్రేమ అనుభూతులున్నచో అది దేవుని ప్రేమించి నట్లే. (ఇట్టి విశ్వాసి క్రీస్తుగా మారును).

    మనము దేవుని ప్రేమించ వలసిన రీతిగా ప్రేమించ వలెననినచో పైన పేర్కొనినట్లు నిన్ను నీవు కోల్పోయి, పరులతో నీకున్న భేదమును పోగొట్టుకొన వలెను. మరియు ప్రేమను వ్యక్తి గతము నుండి సమిష్టికి చేర్చి, ఏకత్వానుభూతిని పొంద వలెను. దీని కొరకు నీవు దైవమును ప్రేమించుటయే జీవిత గమ్యమని యెంచి, దేవుని కొరకే .జీవించుచు, దేవుని కొరకే మరణించ వలెను. అప్పుడు మనము క్రీస్తు యేసు నందు ప్రవేశించి(మేల్కొని) పరిశుద్ధాత్మగా నుండెదము.

14. సాధన క్రమము

14. సాధన క్రమము

    ఈ సాధన క్రమమే మరింత వివరముగా ప్రవచనముల ద్వారా తెలుపుచున్నారు.

    ''భూమి మీద కృప చూపుచు నీతి న్యాయము జరిపించుచున్న యెహోవాను నేనేయని గ్రహించి, నన్ను పరిశీలనగా తెలిసికొనుటను బట్టియే అతిశయించ వలెను. అట్టి వానిలోనే నేనానందించు వాడనని సెలవిచ్చు చున్నాడు'' (యిర్మియా 9:24). దైవము విశ్వాసులలో నున్నట్లుగానే అవిశ్వాసులలో గూడ నివసించి సంచరించును. అవిశ్వాసులలో ఉన్న అపవిత్రత, విశ్వాసులైన వారికి అంటక ఉండవలెను గాని, తండ్రిని అందరిలో దర్శించుటయే విశ్వాసము. ''నేను వారిలో(అవిశ్వాసులలో) నివసించి సంచరింతును. నేను వారి దేవుడనై ఉందును. వారు నా ప్రజలై ఉందురు. కావున వారి మధ్యనుండి బయలు వెడలి ప్రత్యేకముగా ఉండుడి. అపవిత్రమైన దానిని ముట్టకుడి. మరియు నేను మిమ్మును (విశ్వాసులను) చేర్చుకొందును. మీకు తండ్రినై ఉందును. మీరు నాకుమారులును, కుమార్తెలునై ఉందురని సర్వశక్తి గల ప్రభువు చెప్పుచున్నాడు'' (2కొరింధి 6:18). అపొస్తలులకైతే బ్రతుకుట క్రీస్తే, శరీరముతో జీవించుటయే వారి ప్రవచన కార్యమునకు ఫల సాధనమని పౌలు చెప్పుచున్నాడు (ఫిలిప్పి 1:21,22). ఇది క్రీస్తు స్థితి చేరిన విశ్వాసికి సూచకము మరియు అట్టి క్రీస్తుగా మారిన విశ్వాసులు క్రీస్తు యేసు నందు చేర్చుకొన బడుదురు. '' క్రీస్తు యేసునందు మీకున్న అతిశయము అధికమగునట్లు మీరు విశ్వాసమునందు అభివృద్ధియు, ఆనందమును పొందు నిమిత్తము'' అపొస్తలులు జీవించి యున్నారు (ఫిలిప్పి 1:26). ఆత్మానుసారుడు క్రీస్తుగా మారుటయే అతడు దేవుని వైపుకు తిరుగుట. ''జీవము గల దేవుని వైపుకు తిరుగ వలెనని మీకు సువార్త ప్రకటించుచున్నాము'' (అపొ.కా 14:15). ''విశ్వాస విషయములో సంపూర్ణ నిశ్చయత కలిగి యదార్ధమైన హృదయముతో మనము దేవుని సన్నిధానమునకు చేరుదుము'' (హెబ్రి 10:22). ''నీతిమంతుడు విశ్వాసము మూలముగా జీవించును. విశ్వాసము మూలముగా అంతకంతకు విశ్వాసము కలుగునట్లు దేవుని నీతి దానియందు బయలు పరచ బడుచున్నది'' (రోమా 1:17). ''అది యేసు క్రీస్తు నందలి విశ్వాస మూలమైనదై నమ్ము వారందరికి కలుగు దేవుని నీతియై ఉన్నది'' (రోమా 3:22). కాబట్టి విశ్వాస మూలమున యేసుక్రీస్తు ద్వారా దేవునితో సమాధానము కలిగి ఉందుము. ఆయన కృపయందు ప్రవేశించి, దేవుని మహిమను గూర్చిన నిరీక్షణనుబట్టి అతిశయ పడుచున్నాము.... మనకు అనుగ్రహించ బడిన పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా దేవుని ప్రేమ మన హృదయములలో కుమ్మరించ బడియున్నది (రోమా 5:1-5).

    మన ''విశ్వాసమును, నిరీక్షణయు దేవుని యందు ఉంచబడియున్నవి. మీరు క్షయ బీజము(నశించు గుణము) నుండి కాక శాశ్వతమగు జీవముగల దేవుని వాక్యము మూలముగా అక్షయ బీజము(నశించనిది, చావు పుట్టుకలు లేనిది, మార్పు చెందనిది, ఆద్యంతములు లేనిది) నుండి పుట్టింప బడిన వారు గను నిష్కపటమైన సహోదర ప్రేమ కలుగునట్లు మీరు సత్యమునకు విధేయులగుట చేత మీ మనస్సులను పవిత్ర పరచుకొనిన వారై యుండి, యొకనినొకడు హృదయ పూర్వకముగాను, మిక్కుటముగాను ప్రేమించుడి. ఏలయనగా సర్వశరీరులు గడ్డిని పోలిన వారు. అందమంతయు గడ్డి పువ్వు వలె ఉన్నది. గడ్డి ఎండును, దాని పువ్వు రాలును. అయితే ప్రభువు వాక్యము ఎల్లప్పుడును నిలుచును.'' (1పేతురు 1:21-24). ఈ వాక్యమే మనకు ప్రకటించ బడిన సువార్త.

    నీకున్న విశ్వాసము దేవుని యెదుట నీ మట్టుకు నీవేయుంచు కొనుము. తాను సమ్మతించిన విషయములలో తనకు తానే తీర్పుతీర్చుకొనువాడు ధన్యుడు. ''క్రీస్తుయేసు నందు దేవుని ఉన్నత పిలుపుకు కలుగు బహుమానమును పొంద వలెనని గురియొద్దకే పరిగెత్తు చున్నాను'' (ఫిలిప్పి 3:14).

    క్రీస్తుగా ప్రతిష్ఠితమై క్రీస్తుయేసు నందు ప్రవేశించిన వారు ప్రభువు నందు చేర్చుకొన బడుదురు. ఆ మీద పరిశుద్ధాత్మచే ధరింప బడుదురు. అట్లు ధరింప బడిన వారు యేసుక్రీస్తు స్వరూపమైన సంచకరువు ముద్రను పొందుదురు. వీరికి యేసు రెండవ రాకడతో పరలోక రాజ్యమందు శాశ్వత నివాసమేర్పడును. దీనికి వాక్యమేమనగా ''నేను వెళ్ళి మీకు స్థలము సిద్ధపరచిన యెడల నేనుండు స్థలములో మీరును ఉండులాగున మరల వచ్చి నా యొద్దనుండుటకు మిమ్ములను తీసికొని పోవుదును.'' (యోహాను 14:23).

సాధన క్రమము

1. రక్షణ కోరు వాడు పరిశుద్ధ గ్రంథమును నిత్యము పఠించ వలెను. అందు చెప్పబడినట్టి ఆత్మాను సారమైన క్రియలను ఆచరించుటకు ప్రయత్నించ వలెను మరియు శరీరాను సారమైన క్రియలను విడచుటలో నిగ్రహము, పట్టుదల కలిగి ఉండ వలెను. దివ్య గ్రంథములో సూచించిన కరుణ, ప్రేమతో స్వార్ధమును జయించ వలెను. ఇంద్రియములు కోరు సుఖమునకై ప్రయాస పడరాదు. దుష్ట భావము, దుష్క్రియలు జరుపుటను నివారించుచు, పరులకు మేలు చేయు క్రియలు జరుపు చుండ వలెను. సాతాను ప్రేరణను గుర్తించుట ద్వారా నిగ్రహమును పాటించ వలెను. దీనికై దేవుని వాక్యమును సహాయముగా స్వీకరించి, దేవుని ఆజ్ఞకు విధేయులు కావలెను. తమోగుణ సంబంధమైన ఆలోచనలను నిగ్రహించ వలెను. రజోగుణ సంబంధమైన ఆలోచనలను, క్రియలను విడ నాడ వలెను. సాత్వికమును, ప్రశాంత మనస్సును, సహనమును, ఓర్పును అలవర్చు కొనవలెను. దైవేచ్ఛకు లోబడి అన్ని క్రియలను జరుప వలెను. సుఖదు:ఖములు చెందని సమ తూకమైన బుద్ధిని సంపాదించు కొనవలెను.

2.సజ్జనులతో స్నేహము చేయు చుండ వలెను. దేవుని యందు స్ధిరమైన విశ్వాసము కలిగి యుండ వలెను. దయ, ప్రేమ, శాంతి కలిగి యుండి అందరిని సహోదరుల వలె ఆత్మీయముగా భావించ వలెను. సచ్ఛీలత, సదాచారము పెంపొందించు కొన వలెను. శరీరానుసారమైనదేదో తెలిసి మనస్సులోను, భావములోను త్వరితముగా మార్పు తెచ్చు కొన వలెను. స్వార్ధమును నిలుపు చున్నట్టి అవయవములను, ఇంద్రియములను, మనస్సును భావ శుద్ధి ద్వారా దైవ జనునికి అర్పించి వేసి, దైవ జనుల ఆజ్ఞను అనుసరించి నడచుకొన వలెను. అక్షయుడగు దేవుడు ఒక్కడే యని, రెండవది యేదియు లేదని ఉండ వలెను. దేవుని వాక్యమునే నిత్యము హృదయమున విన వలెను. వినిని దానిని గ్రహించి వాక్యానుసారముగా జీవించ వలెను.

3. దేవుని వాక్యము దైవ జనులకు స్ఫూర్తి ద్వారా అందించ బడినదని యెరుగ వలెను. దేవుని వాక్యమే ప్రమాణము. వాక్యార్ధమును దైవ శక్తి ద్వారా గ్రహించ వలెను. భాషణమునకును, ప్రవచనమునకు భేదము తెలిసి, సదవగాహన చేసికొన వలెను. విపరీతార్ధమును చేయక, కుతర్కము లాడక సత్యమును గ్రహించుటకు ప్రయత్నిము చేయవలెను. క్రీస్తు నాయందు ఉన్నాడనియు, క్రీస్తు నందు మనమందరము ఉన్నామనియు, నేనే క్రీస్తు నను పవిత్ర భావముతో నిరంతరము ఉండ వలెను. నా కంతయు తెలుసు నని గర్వము లేక, పెద్దలు, జ్ఞానులు, దైవ జనులు అందించు వాక్యములను శ్రద్ధతో విని, గ్రహించ వలెను. హృదయమున స్ఫూర్తి నాశ్రయించి జీవించ వలెను.

4.అతి నిద్రకు, ఆకలికి లోబడక వివేకముతో చురుకుగా ఉండ వలెను. మితాహారమును, హితాహారమును భుజించ వలెను. వీటి యందలి సూక్ష్తశక్తి ప్రాణముగాను ఆహారమందలి సూక్ష్మ శక్తి మనస్సుగాను వర్తించుచున్నది కావున తినుట కొరకు బ్రతుకరాదు మరియు విషయానందముగా స్వీకరించరాదు. బ్రతుకుట కొరకే తిన వలెను. సుఖము దు:ఖము, చలి ఎండ వంటి ద్వంద్వముల విషయములో సమత్వముగా ఉండ వలెను. తనకు భాద్యత లేని చోట జోక్యము తగదు మరియు వ్యర్ధ మాటలు , వ్యర్ధ చేతలు నివారించి, మౌనము పాటించ వలెను. ఈ మౌనము మాటలలోనే గాక తలంపులలోను ఉండ వలెను. లోక విషయములలో తటస్థముగాను, ఉదాసీనముగాను ఉండ వలెను. లోకులు నీయందు దోషము లెంచుటలో నీ శీలతను పరిశీలించుకొని నిర్దోషిగా మార వలెను. బాధ్యతలను నిర్వర్తించుటకు తప్ప ఎవరితోను ఎట్టి సంబంధము కొనసాగించ రాదు. భాధ్యత వలన జరుగు పనిలో రాగ ద్వేషములు, అరిషడ్వర్గము, అహంకారము వంటివి లేకుండా చూచుకొన వలెను. అందరిలో కలిసి అన్ని పనులు చేయు చున్నను, మనస్సులో ఒంటరి తనము, అంతరమున సాక్షిగాను

ఏకాంతమును అనుభవించ వలెను. దైవ జనుల యందును, సజ్జనుల యందును, సత్పురుషుల యందును, క్రీస్తు విశ్వాసుల యందును ప్రీతి కలిగి ఉండ వలెను. దు:ఖ పడుచున్న వారియందును , అజ్ఞానుల యందును, నీచ గుణములు కలవారి యందును కరుణ కలిగి ఉండ వలెను. ప్రభువు యందు భక్తి విశ్వాసములు కలిగి ఉన్నవారి యందును, క్రీస్తు మార్గములో సాధన చేయుచున్న వారి యందును స్నేహ భావము కలిగియుండ వలెను. అన్యజనులందును, అవిశ్వాసుల యందును, దుష్టక్రియలు జరుపు వారి యందును ఉపేక్ష, ఉదాసీనత్వము కలిగి ఉండ వలెను. యౌవ్వనులుగా నున్నప్పుడే సాధన మొదలు పెట్ట వలెను. అప్పుడే వార్ధక్యములో దైవారాధన యందును, దైవములో ప్రతిష్ఠితులగుటకు సాధ్య పడును.

5.ఎవరు నిశ్చల బుద్ధి కలిగి పైన చెప్పబడిన సాధనలు చేయు చుందురో వారు ప్రభువు నందు చేరు జ్ఞానమునకు అధికారులగుదురు. వారు వాక్యమును గ్రహించి, అనుభవములో నుంచు కొందురు. ధర్మ శాస్త్రమునకు అతీతమైన దేవుని నీతి ప్రకారము వారు క్రీస్తు న్యాయ స్థానమందు మరణమునకు తీర్పు తీర్చబడరు మరియు పరలోక రాజ్య నివాసము వారిదే!

యేసు క్రీస్తు - క్రీస్తు యేసు (పాట)

ఊపిరి కన్నా చేరువటా

ఊహాతీతుడు తానంటా

ఉన్నతులకు ఉన్నతుడంటా

ఉన్నది మాత్రము తానంటా

తానే యేసు ప్రభువూ | తానే యేసు ప్రభువూ ||ఊ||

1. ప్రేమే అతనికి తత్త్వమటా

   ప్రేమించుటకే వచ్చెనటా

   ప్రేమను తిరిగి కోరునటా

   అందుకె మార్గము చూపెనటా

   తానే యేసు ప్రభువూ | తానే యేసు ప్రభువూ ||ఊ||

2. కన్యక మరియ తనయుడటా

   మార్గము సత్యము జీవమటా

   బోధించుటకే వచ్చెనటా

   తానే రక్షణ మార్గమటా

   తానే క్రీస్తు యేసూ | తానే క్రీస్తు యేసూ ||ఊ||

3. తండ్రిని పోలిన తనయుడటా

   పాలకుడై పాలించునటా

   యేసును నమ్మిన చాలునటా

   అతడే తండ్రిని చేర్చునటా

   తానే యేసు క్రీస్తూ | తానే యేసు క్రీస్తూ ||ఊ||

4. నన్నే క్రీస్తుగ మార్చునటా

   క్రీస్తే యేసని తెలుపునటా

   పరిశుద్ధాత్మ త్రిత్వమటా

   వాక్యము, దైవము తానంటా

తానే క్రీస్తు యేసూ | తానే యేసు క్రీస్తూ ||ఊ|